Order Świętego Huberta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Order św. Huberta
Awers
Awers łańcucha, gwiazdy i odznaki orderu
Baretka
Baretka
Ustanowiono 1444/1708
Wycofano 1609-1708
Poniżej Order św. Jerzego

Order Świętego Huberta, właśc. Order Rycerski Świętego Huberta (niem. Ritterorden des Heiligen Hubertus, St. Hubertus Orden łac. Ordo Divi Huberti), pierw. Order Rogu (niem. Orden vom Horn) – odznaczenie ustanowione w 1444 po bitwie pod Linnich przez julijskiego księcia Gerarda[1]. Order wygasł po śmierci Jana Wilhelma. 29 września 1708 został odnowiony przez Elektora Palatynatu Jana Wilhelma Wittelsbacha i odtąd przyznawany przez władców bawarskich.

Wielcy Mistrzowie[edytuj]

  1. Gerard VII (książę Jülich i Bergu)
  2. Wilhelm IV (książę Jülich i Bergu)
  3. Jan III Pokojowy (książę Kleve, Jülich i Bergu)
  4. Wilhelm Bogaty (książę Kleve, Jülich i Bergu)
  5. Jan Wilhelm (książę Kleve, Jülich i Bergu)
    <<1609-1708 – wygaśnięcie orderu>>
  6. Jan Wilhelm Wittelsbach (Elektor Palatynatu)
  7. Karol III Filip Wittelsbach (Elektor Palatynatu)
  8. Karol II Teodor Wittelsbach (Elektor Palatynatu i Elektor Bawarii)
  9. Maksymilian I Józef Wittelsbach (Król Bawarii)
  10. Ludwik I Wittelsbach (Król Bawarii)
  11. Maksymilian II Wittelsbach (Król Bawarii)
  12. Ludwik II Wittelsbach (Król Bawarii)
  13. Otton I Wittelsbach (Król Bawarii)
  14. Ludwik III Wittelsbach (Król Bawarii)
  15. Ruppert Maria Wittelsbach (pretendent bawarski)
  16. Albert Wittelsbach (pretendent bawarski)
  17. Franciszek Wittelsbach (pretendent bawarski)

Odznaczeni[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Świętego Huberta.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Polacy odznaczeni Orderem Świętego Huberta.

Przypisy

  1. Heinrich Neu: Gerhard VII.. W: Neue Deutsche Biographie. T. 6. Berlin: Duncker & Humblot, 1964, s. 267–268. (niem.)

Bibliografia[edytuj]