Order Królewski Korony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Order Korony (Prusy))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Order Królewski Korony
Königlicher Kronenorden
Awers
Awers odznaki i gwiazdy orderu II klasy
Awers
Awers IV i III klasy
Baretka
Baretka
Baretka
Baretka wojskowa od 1864
Ustanowiono 1861
Dewiza GOTT MIT UNS
(Bóg jest z nami)
Wycofano 1918

Order Królewski Korony (niem. Königlicher Kronenorden) – od momentu ustanowienia 18 października 1861 do 1901 drugi order (obok Orła Czerwonego) w precedencji odznaczeń cywilnych i wojskowych monarchii pruskiej. Po ustanowieniu Orderu Zasługi Korony Pruskiej znalazł się na trzecim miejscu.

Historia i insygnia[edytuj]

Order ustanowiony został 18 października 1861 przez króla Wilhelma I z okazji koronacji tego monarchy w Królewcu (ostatniej koronacji w pruskiej historii). Posiadał cztery klasy i nadawany był, podobnie jak Order Orła Czerwonego, z najróżniejszymi dodatkami: mieczami między ramionami, skrzyżowanymi mieczami pod kółkiem zawieszki, z Czerwonym Krzyżem, z krzyżem Joannitów, z cyfrą lat służby itd.

Krzyż orderowy to krzyż grecki z rozszerzonymi ramionami, emaliowany na biało ze złotym brzegiem. W medalionie awersu znajdowała się złota korona królewska, otoczona dewizą orderu Gott mit uns na niebieskim tle. W medalionie rewersu znajdował się inicjał założyciela W otoczony napisem: Den 18 Oktober 1861. Gwiazda I klasy była srebrna i ośmiopromienna z medalionem awersu w środku, przy odznaczeniach z mieczami podkładano je pod medalion środkowy. Gwiazda II klasy posiadała kształt rombu i nosiła w środku medalion awersu. Order był noszony na niebieskiej wstędze, od 1864 dekoracje wojskowe otrzymały tę samą czarno-białą wstęgę, co Krzyż Żelazny.

Po upadku monarchii w 1918 order wygasł.

Viermaal de Kroonorde van Pruisen IIIe model IIIe Klasse.jpg

Bibliografia[edytuj]

  • Jörg Nimmergut, Orden und Ehrenzeichen von 1800-1945, München 1977
  • Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak, Warszawa 1939, s. 445