Ordre de Bataille polskiej dywizji piechoty w 1920

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ordre de Bataille polskiej dywizji piechoty podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920 – strona przedstawia orientacyjny schemat organizacji polskiej dywizji piechoty w 1920 roku. W rzeczywistości wiele jednostek powstawało na bazie już istniejących oddziałów państw zaborczych i ich struktura była nieco odmienna. Wiele dywizji powstawało też we Francji (Błękitna Armia) oraz z zaciągu ochotniczego, a ich struktura została znormalizowana dopiero po wojnie.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo, sztab
  • kompania sztabowa
  • pluton kawalerii sztabowej
  • 2 brygady piechoty
    • 2 pułki piechoty
      • 3 bataliony piechoty
        • 4 kompanie piechoty
          • 3 plutony
            • 4 drużyny
        • kompania ckm
      • kompania ckm
      • kompania techniczna
  • brygada artylerii
    • pułk artylerii polowej
      • 3 dywizjony
    • dywizjon artylerii ciężkiej
      • 2 baterie haubic
      • bateria armat
  • batalion saperów
  • szwadron kawalerii
  • kompania telegraficzna
  • tabory

Skład i uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Podczas krótkiego okresu spokoju pomiędzy zakończeniem walk polsko-ukraińskich w Galicji a rozpoczęciem działań wojennych na frontach wojny polsko-bolszewickiej dowództwo polskie starało się uporządkować i znormalizować standardowe wyposażenie polskich dywizji piechoty. Jednakże, na skutek braków w sprzęcie zadanie to udało się jedynie częściowo, dlatego w Wojsku Polskim walczyły obok siebie dywizje wyposażone w broń niemiecką, austro-węgierską, rosyjską i francuską. Nastręczało to olbrzymich trudności aprowizacyjnych, gdyż każdy z powyższych krajów używał amunicji innego typu i kalibru.