Oremus et pro perfidis Judaeis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Oremus et pro perfidis Judæis – jedno z wezwań łacińskiej modlitwy powszechnej, używane podczas Liturgii Wielkiego Piątku przed zmianami dokonanymi przez dobrego papieża, św. Jana XXIII.

Formuła przed reformą św. Jana XXIII (1959)[edytuj]

Przed rokiem 1959 wezwanie to miało formę:

Quote-alpha.png
Oremus et pro perfidis Judaeis: ut Deus et Dominus noster auferat velamen de cordibus eorum; ut et ipsi agnoscant Jesum Christum Dominum nostrum.

Oremus. Flectamus genua. Levate.

Omnipotens sempiterne Deus, qui etiam Judaicam perfidiam a tua misericordia non repellis: exaudi preces nostras, quas pro illius populi obcaecatione deferimus; ut agnita veritatis tuae luce, quae Christus est, a suis tenebris eruantur. Per eumdem Dominum...

W języku polskim:

Quote-alpha.png
Módlmy się i za Żydów wiarołomnych: niech Bóg i Pan nasz zdejmie zasłonę z ich serc, aby i oni poznali Jezusa Chrystusa Pana naszego.[1]

Módlmy się. Klęknijmy. Powstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, który nawet wiarołomnych Żydów nie odrzucasz od swego miłosierdzia, wysłuchaj próśb naszych, jakie zanosimy za ten naród zaślepiony, aby uznając światło prawdy, którym jest Jezus Chrystus, wyrwał się z swoich ciemności. Przez tegoż Pana...[2].


Pochodzenie i umocowanie teologiczne[edytuj]

Już od chwili swojego powstania Kościół postrzega żydów (wyznawców judaizmu) jako tych, którzy nie uwierzyli w Chrystusa i jego naukę o Zbawieniu.

 Osobny artykuł: List do Hebrajczyków.

Ojcowie Kościoła: święci Jan Chryzostom i Grzegorz z Nazjanzu podnosili w swoich pismach wiele teologicznych argumentów przeciwko judaizmowi.

Sformułowanie wiarołomny Żyd pojawiło się po raz pierwszy w Kodeksie Teodozjusza z 438. Jednak dopiero w VII wieku wprowadzono je do liturgii Wielkiego Piątku.


Formuła św. Jana XXIII (1959)[edytuj]

W 1959 papież św. Jan XXIII usunął z tych modlitw słowo "perfidis", widząc w nim przejaw antysemityzmu.

Quote-alpha.png
Oremus et pro Iudaeis: ut Deus et Dominus noster auferat velamen de cordibus eorum; ut et ipsi agnoscant Iesum Christum Dominum nostrum.

Oremus. Flectamus genua. Levate.

Omnipotens sempiterne Deus, qui Iudaeos etiam a tua misericordia non repellis: exaudi preces nostras, quas pro illius populi obcaecatione deferimus; ut agnita veritatis tuae luce, quae Christus est, a suis tenebris eruantur. Per eundem Dominum...
Quote-alpha.png
Módlmy się także za Żydów: Niech Bóg i Pan nasz usunie zasłonę z ich serc, aby i oni uznali Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

Módlmy się. Klęknijmy. Powstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, Ty nie odmawiasz Swego miłosierdzia także Judajczykom, wysłuchaj naszych modlitw za ten zaślepiony lud. Niech zaznawszy światła Twej prawdy, którym jest Chrystus, zostanie wybawiony ze swoich ciemności. Przez tegoż Pana...[3].


Formuła bł. Pawła VI (1970)[edytuj]

W okresie reform liturgicznych, Paweł VI zmienił jej brzmienie w nowym rycie mszy.

Quote-alpha.png
Oremus et pro Iudaeis, ut, ad quos prius locutus est Dominus Deus noster, eis tribuat in sui nominis amore et in sui foederis fidelitate proficere.


Omnipotens sempiterne Deus, qui promissiones tuas Abrahae eiusque semini contulisti, Ecclesiae tuae preces clementer exaudi, ut populus acquisitionis prioris ad redemptionis mereatur plenitudinem pervenire. Per Christum Dominum nostrum. Amen.
Quote-alpha.png
Módlmy się za Żydów, do których przodków Pan Bóg przemawiał, aby pomógł im wzrastać w miłości ku Niemu i w wierności Jego przymierzu.


Wszechmogący, wieczny Boże, Ty dałeś swoje obietnice Abrahamowi i jego potomkom; wysłuchaj łaskawie prośby swojego Kościoła, aby lud, który niegdyś był narodem wybranym, mógł osiągnąć pełnię odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.


Formuła Benedykta XVI (2008)[edytuj]

Od września 2007 roku, Benedykt XVI swoim motu proprio Summorum Pontificum dopuścił powszechne odprawianie Mszy Świętej w rycie trydenckim na podstawie mszału św. Jana XXIII, w którym modlitwa ta występuje w wersji pozbawionej słowa "wiarołomni". Aby uniknąć nieporozumień na tle teologicznym, w 2008 r. Benedykt XVI zmienił formułę tej modlitwy. Obecnie dla Nadzwyczajnej formy rytu rzymskiego brzmi ona:

Quote-alpha.png
Oremus et pro Iudaeis. Ut Deus et Dominus noster illuminet corda eorum, ut agnoscant Iesum Christum salvatorem omnium hominum.

Oremus. Flectamus genua. Levate.

Omnipotens sempiterne Deus, qui vis ut omnes homines salvi fiant et ad agnitionem veritatis veniant, concede propitius, ut plenitudine gentium in Ecclesiam Tuam intrante omnis Israel salvus fiat. Per Christum Dominum nostrum. Amen.

W języku polskim:

Quote-alpha.png
Módlmy się także za Żydów. Aby Bóg i Pan nasz oświecił ich serca, by poznali Jezusa Chrystusa, Zbawiciela wszystkich ludzi.

Módlmy się. Klęknijmy. Powstańcie.

Wszechmogący, wieczny Boże, który chcesz, by wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy, spraw łaskawie, aby kiedy pełnia ludów wejdzie do Twojego Kościoła, cały Izrael został zbawiony. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.[4].


Zobacz też[edytuj]


Przypisy

  1. Dwugłos: organizacje żydowskie kontra katoliccy tradycjonaliści | rp.pl
  2. Ks. P. Turbak, Pójdź za Mną. Modlitewnik zakonny, Kraków 1957.
  3. rp.pl: Dwugłos: organizacje żydowskie kontra katoliccy tradycjonaliści. [dostęp 16.12.2010].
  4. radiovaticana.org/pol: Nowa formuła modlitwy za Żydów. [dostęp 16.12.2010].