Oreo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ciastka Oreo

Oreo – ciastko, rodzaj markizy, złożonej z dwóch okrągłych czekoladowych herbatników przełożonych słodkim kremem. Ciastka Oreo zostały po raz pierwszy wyprodukowane przez National Biscuit Company w 1912 roku[1][2] w Nowym Jorku[3].

Oreo są najlepiej sprzedającymi się ciasteczkami w Stanach Zjednoczonych[4]. Od 1912 roku sprzedano ich 362 miliardy sztuk[5].

Wygląd i odmiany[edytuj | edytuj kod]

Różne wielkości ciastek Oreo

Oryginalny wygląd ciastka charakteryzuje się umieszczonym pośrodku napisem „OREO” otoczonym ozdobnym wianuszkiem. Istnieje wiele odmian ciastek Oreo: produkowane są w różnych kształtach[6], wielkościach, smakach, z większą bądź mniejszą zawartością nadzienia, z podwójnym nadzieniem, z różnymi kolorami ciasta i nadzienia, z polewami. Pojawiają się także edycje sezonowe (np. świąteczne)[7].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie nazwy Oreo jest nieznane, jednak istnieje wiele przypuszczeń co do jej etymologii. Jedno z nich zakłada, że nazwa została zaczerpnięta od francuskiego słowa orzłoto, co miałoby nawiązywać do początkowego koloru opakowania ciastek[5]. Według innego inspiracją nazwy było greckie słowo oreo, oznaczające piękne, przyjemne lub dopracowane[8]. Kolejna hipoteza nie dopatruje się językowych źródeł nazwy, a jedynie wskazuje, że miała być krótka i prosta do wymówienia[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Znak towarowy ciastek Oreo
Logo ciastek Oreo

Oreo Biscuit było najpierw produkowane przez National Biscuit Company (dzisiaj pod nazwą Nabisco) w 1912 roku[1][2] w Nowym Jorku.

Pierwsze ciastko zostało sprzedane w Hoboken w New Jersey[3].

W 1921 roku nazwa Oreo Biscuit została zmieniona na Oreo Sandwich[8]. Nowy wygląd ciastka został wprowadzony w 1924 roku[9]. W 1948 roku nazwę zmieniono na Oreo Creme' Sandwich, a ta z kolei została zastąpiona w 1974 roku przez Oreo Chocolate Sandwich Cookie[8]. Obecny wygląd ciastka został zaprojektowany w 1952 roku przez Williama A. Turniera, jednak wówczas w centrum powierzchni ciastka znajdowało się logo producenta, firmy Nabisco, później zastąpione przez nazwę ciastek[10].

W maju 2003 kalifornijski prawnik Stephen L. Joseph złożył w sądzie pozew przeciwko firmie Kraft Foods, właścicielowi marki Oreo, z żądaniem zakazu ich dystrybucji w Kalifornii, ze względu na zawarte w nich szkodliwe dla zdrowia tłuszcze trans. Z powodów prawnych pozew opierał się na argumencie, że konsumenci, do których kierowana była oferta ciasteczek i ich kampania marketingowa, między innymi dzieci w szkołach, nie byli dostatecznie świadomi ryzyka zdrowotnego związanego ze spożywaniem tłuszczów trans. Po nagłośnieniu sprawy w mediach, w tym przez Agencję Reutera, Kraft Foods dobrowolnie zadeklarował podjęcie działań w celu obniżenia zawartości tłuszczów trans w swoich produktach, a także zaprzestanie działań marketingowych w szkołach. W tej sytuacji pozew został wycofany. Producent istotnie wywiązał się ze swoich deklaracji, co zostało ogłoszone publicznie w grudniu 2005[11][12].

Powstało wiele przepisów kulinarnych na ciasta, napoje i desery, wykorzystujące ciastka Oreo[5][13]. Również nazwa Oreo została wykorzystana: w sierpniu 2017 roku odbyła się premiera Systemu Android 8.0 Oreo[14].

Przypisy

  1. a b Largest Brands: Oreo (ang.). Kraft Foods. [dostęp 2015-09-23].
  2. a b The Food Timeline: history notes--cookies, crackers & biscuits (ang.). The Food Timeline. [dostęp 2015-09-23].
  3. a b Samantha Grossman: 100 Years of Oreos: 9 Things You Didn’t Know About the Iconic Cookie (ang.). NY Times, 6.03.2012. [dostęp 2015-09-23].
  4. Wojciech Moskal: Oreo, najsłynniejsze ciasteczka Ameryki, uzależniają jak kokaina? (pol.). Gazeta Wyborcza, 18.10.2013. [dostęp 2015-09-23].
  5. a b c d History of the Oreo Cookie (ang.). About Education. [dostęp 2015-09-23].
  6. Carey Jones: We Try 25 Kinds of Oreo (ang.). Serious Eats. [dostęp 2015-09-23].
  7. How many kinds of OREOS are there? (ang.). IHeart Radio. [dostęp 2015-09-23].
  8. a b c David Feldman: Why do clocks run clockwise? and other Imponderables. New York City: Harper & Row Publishers, 1987, s. 173–174. ISBN 0-06-095463-9.
  9. Hailey Eber: The Big O (ang.). NY Post, 26.02.2012. [dostęp 2015-09-23].
  10. Emilly Wallace: The story of William A. Turnier, the man who designed the Oreo cookie (ang.). Indy Week, 24.08.2011. [dostęp 2015-09-23].
  11. Marian Burros. A Suit Seeks to Bar Oreos as a Health Risk. „The New York Times”, 2003-05-14 (ang.). 
  12. The Campaign to Ban Partially Hydrogenated Oils (ang.). Ban Trans Fats. [dostęp 2015-09-23].
  13. Oreo Recipes (ang.). Oreo. [dostęp 2015-09-23].
  14. Android 8.0 Oreo oficjalnie. Czytelnicy Komórkomanii mieli nosa, „Komórkomania.pl” [dostęp 2017-09-10] (pol.).