Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego
International Civil Aviation Organization (ICAO)
Flaga ICAO
Flaga ICAO
Siedziba Kanada Montreal
Członkowie 192 państwa
Sekretarz Generalny Chińska Republika Ludowa Fang Liu
Przewodniczący Rady Nigeria Olumuyiwa Benard Aliu
Utworzenie 4 kwietnia 1947
Strona internetowa
Podpisywanie aktu powołującego ICAO, Chicago 1944

Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (ang. International Civil Aviation Organization, ICAO) – organizacja wyspecjalizowana ONZ zajmująca się opracowywaniem i wdrażaniem międzynarodowych przepisów regulujących bezpieczeństwo międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz wspiera rozwój transportu lotniczego w celu zapewnienia bezpiecznego i uporządkowanego rozwoju[1].

ICAO została powołana w 1944 r. na mocy konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym. Na jej siedzibę wybrano Montreal. Faktyczną działalność rozpoczęła 4 kwietnia 1947 r. jako wyspecjalizowana agencja działająca w systemie Narodów Zjednoczonych (ONZ). Polska była jednym z krajów, które 7 grudnia 1944 r. podpisały Konwencję chicagowską. Dokumenty ratyfikacyjne strona polska złożyła 4 kwietnia 1947 r., ale z uwagi na sytuację polityczną aż do 1957 r. nie mogła brać udziału w pracach ICAO. Polska weszła w skład ICAO ostatecznie w momencie ratyfikacji konwencji, tj. 20 listopada 1958[2]. W latach 2013–2016 Polska zasiadała w Radzie ICAO, razem z 36 państwami członkowskimi. Wyboru na tę kadencję dokonano podczas 38. sesji Zgromadzenia ICAO w Montrealu.

Kraje członkowskie ICAO.

Członkami ICAO są 192 państwa[3].

Cele organizacji[edytuj | edytuj kod]

Celem działalności ICAO określonym w art. 44 konwencji chicagowskiej jest „rozwijanie zasad i techniki międzynarodowej żeglugi powietrznej oraz popieranie planowania i rozwoju międzynarodowego przewozu lotniczego”. W praktyce najważniejszymi elementami działalności ICAO są:

  • ustanawianie międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w zakresie bezpieczeństwa, ochrony, ułatwień i ochrony środowiska w lotnictwie cywilnym, procedur dla służb żeglugi powietrznej oraz innych dokumentów o charakterze podręczników, wytycznych czy zbiorów najlepszych praktyk;
  • promowanie liberalizacji rynku międzynarodowego transportu lotniczego, publikowanie danych i analiz statystycznych oraz wydawanie niewiążących zaleceń i wytycznych dotyczących regulacji ekonomicznej tego rynku;
  • rozwój międzynarodowego prawa lotniczego poprzez pracę Komitetu Prawnego ICAO oraz organizowanie konferencji dyplomatycznych w sprawie przyjęcia umów międzynarodowych, dotyczących m.in. przestępstw przeciwko międzynarodowemu lotnictwu cywilnemu czy odszkodowań;
  • realizowanie projektów pomocy technicznej na zlecenie państw członkowskich;
  • kontrola przestrzegania międzynarodowych norm i zalecanych metod postępowania w formie audytów nadzoru nad bezpieczeństwem i ochroną lotnictwa cywilnego w państwach członkowskich;
  • prowadzenie badań, studiów i analiz prowadzących do rozwoju lotnictwa cywilnego.

Biura regionalne[edytuj | edytuj kod]

Siedziba główna organizacji w Montrealu.

ICAO posiada siedzibę główną, siedem biur regionalnych oraz jedno biuro pomocnicze[4]:

Organy[edytuj | edytuj kod]

Rada ICAO[edytuj | edytuj kod]

Rada Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego jest wybierana przez Zgromadzenie ICAO na 3-letnią kadencję, składa się z 33 członków wybieranych w trzech kategoriach. Obecna Rada została wybrana 4 października 2016[5]. Struktura Rady obecnej Rady:

  1. Państwa o największym znaczeniu w ruchu lotniczym – Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Francja, Niemcy, Włochy, Japonia, Rosja, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone[5];
  2. Państwa, które w największym stopniu przyczyniają się do zapewnienia infrastruktury dla międzynarodowego lotnictwa cywilnego – Argentyna, Kolumbia, Egipt, Indie, Irlandia, Meksyk, Nigeria, Arabia Saudyjska, Singapur, Południowa Afryka, Hiszpania, Szwecja[5];
  3. Państwa reprezentujące regiony geograficzne – Algieria, Republika Zielonego Przylądka, Kongo, Kuba, Ekwador, Kenia, Malezja, Panama, Korea Południowa, Turcja, Zjednoczone Emiraty Arabskie, Tanzania, Urugwaj[5];

Przewodniczący Rady[edytuj | edytuj kod]

Nr Przewodniczący Rady Państwo Lata sprawowania urzędu
1 Edward Pearson Warner  Stany Zjednoczone 1947 – 1957
2 Walter Binaghi  Argentyna 1957 – 1976
3 Assad Kotaite  Liban 1976 – 2006
4 Roberto Kobeh Gonzalez  Meksyk 2006 – 2013
5 Olumuyiwa Benard Aliu  Nigeria 2013 – obecnie

Sekretarze Generalni[edytuj | edytuj kod]

Nr Sekretarz Generalny Państwo Lata sprawowania urzędu
1 Albert Roper  Francja 1944 – 1951
2 Carl Ljungberg  Szwecja 1952 – 1959
3 Ronald MacAllister Macdonnell  Kanada 1959 – 1964
4 Bernardus Tielman Twigt  Holandia 1964 – 1970
5 Assad Kotaite  Liban 1970 – 1976
6 Yves Lambert  Francja 1976 – 1988
7 Shivinder Singh Sidhu  Indie 1988 – 1991
8 Philippe Rochat  Szwajcaria 1991 – 1997
9 Renato Claudio Costa Pereira  Brazylia 1997 – 2003
10 Raymond Benjamin  Francja 2003 – 2015
11 Fang Liu  Chiny 2015 – obecnie[6]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sebastian Höhne, IT in general Aviation: Pen and Paper vs. Bits and Bytes, 2014, s. 38 (ang.).
  2. Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization – ICAO).
  3. Lista państw (PDF), dostęp 2013-05-08.
  4. Contact Us, www.icao.int [dostęp 2018-01-14] (ang.).
  5. a b c d ICAO Assembly elects new Council for three-year term, www.icao.int [dostęp 2018-01-16] (ang.).
  6. Dr. Fang Liu of China Becomes First-Ever Woman Appointed Secretary General of ICAO, www.icao.int [dostęp 2018-01-14] (ang.).