Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa
Food and Agriculture Organization of the United Nations
Flaga
Flaga
Siedziba  Włochy, Rzym
Członkowie 197
Przewodniczący Brazylia José Graziano da Silva
Utworzenie 16 października 1945
Strona internetowa

Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (ang. Food and Agriculture Organization of the United Nations, skrót: FAO) – organizacja wyspecjalizowana ONZ utworzona z inicjatywy 44 państw koalicji antyhitlerowskiej uczestniczących w konferencji poświęconej problemom rolnictwa i wyżywienia, która odbyła się w maju 1943 roku w Hot Springs[1]. Konferencja powołała do życia komisję, której celem było opracowanie projektu umowy założycielskiej FAO. Pierwsza sesja konferencji FAO rozpoczęła się 16 października 1945 roku w mieście Québec[1]. Pierwszego dnia podpisano na niej umowę założycielską, noszącą nazwę konstytucji. Weszła ona w życie w dniu jej podpisania. Siedzibą FAO jest Rzym.

Cele[edytuj]

Cele FAO są następujące: polepszanie wytwarzania, wymiany i dystrybucji produktów rolnictwa, leśnictwa i rybołówstwa; podnoszenie poziomu wyżywienia narodów; polepszenie warunków życia ludności wiejskiej; zapewnienie niezbędnego kredytu rolnego; popieranie zawierania porozumień w sprawie międzynarodowego handlu produktami rolnymi oraz udzielanie pomocy technicznej. W sierpniu 1946 FAO przyjęła funkcję utworzonego w 1905 roku Międzynarodowego Instytutu Rolnego, które sprowadzały się przede wszystkim do zbierania i rozpowszechniania informacji na temat stanu i osiągnięć rolnictwa w państwach członkowskich.

Członkostwo[edytuj]

Członkami zwyczajnymi FAO mogą być państwa. Status członka zwyczajnego uzyskuje się w wyniku decyzji konferencji FAO, podjętej większością ⅔ głosów, po uprzednim złożeniu podania o przyjęcie oraz dokumentu o zaakceptowaniu zobowiązań wynikających z umowy założycielskiej FAO. Członkami stowarzyszonymi mogą być obszary niesamodzielne, przyjmowane w analogiczny sposób na wniosek państwa, reprezentującego je w stosunkach międzynarodowych. Nie mają one prawa głosowania ani pełnienia jakichkolwiek funkcji w FAO. Każde państwo może wystąpić z FAO. Wystąpienie następuje w rok od momentu zawiadomienia Dyrektora Generalnego FAO o podjęciu przez państwo takiej decyzji. W latach 1949-1951 z FAO wystąpiły: Polska (25 kwietnia 1950), Czechosłowacja (27 grudnia 1949) i Węgry, które były członkami założycielskimi FAO.[2] W 1958 roku Polska ponownie przystąpiła do FAO.[3] Członkiem FAO jest również Unia Europejska jako podmiot międzynarodowy korzystający z podmiotowości prawnej przynależnej dawniej Wspólnocie Europejskiej.

W 2013 roku członkami FAO były 194 państwa, Unia Europejska oraz 2 członków stowarzyszonych (Wyspy Owcze i Tokelau)[4].

Organy[edytuj]

Naczelnym organem FAO jest Konferencja, składająca się z wszystkich państw członkowskich, zbierających się co dwa lata. Określa politykę, program i kierunki działania FAO, uchwala budżet i poprawki do umowy założycielskiej, przyjmuje nowych członków. Każdy członek zwyczajny dysponuje jednym głosem. Podjęcie decyzji wymaga zwykłej większości głosów, jedynie decyzje w sprawie przyjęcia nowych członków, budżetu i poprawek do umowy założycielskiej wymaga większości ⅔ głosów. Decyzje kierowane pod adresem państw mają charakter zaleceń. Organem zarządzającym jest Rada, składająca się z 49 członków zwyczajnych, wybieranych przez Konferencje na 3 lata zgodnie z zasadą sprawiedliwej reprezentacji geograficznej państw zainteresowanych w produkcji, dystrybucji oraz konsumpcji produktów żywnościowych i rolnych. Na czele Rady stoi Przewodniczący, wybierany imiennie. Obok kierowania pracami pozostałych organów FAO, Rada przeprowadza przegląd sytuacji na świecie w dziedzinie rolnictwa i wyżywienia oraz uchwala na ich podstawie odpowiednie zalecenia pod adresem państw i organizacji członków. Ponadto działają komitety: ds. rolnictwa, surowców, rybołówstwa i leśnictwa, programów działania, finansów oraz prawny.

Działalność[edytuj]

FAO przede wszystkim zbiera i opracowuje informacje oraz prowadzi badania na temat produkcji w rolnictwie, hodowli zwierzęcej, rybołówstwie i leśnictwie oraz dystrybucji i konsumpcji surowców i produktów. Rezultaty tych prac są opublikowane w jej wydawnictwach periodycznych, w postaci rocznych raportów o sytuacji rolniczej i żywnościowej na świecie, jak też w postaci publikacji nieperiodycznych lub jednorazowych. W takich opracowaniach formułowane są też wnioski lub na ich podstawie FAO uchwala zalecenia pod adresem państw członkowskich. Ponadto FAO inicjuje i koordynuje oraz realizuje lub uczestniczy w realizacji wielu różnego typu ogólnoświatowych lub regionalnych programów, których celem jest podnoszenie wydajności produkcji żywności oraz walką z głodem. Z inicjatywy ONZ od 1960 roku FAO wspólnie z ta organizacją realizuje Światowy Program Wyżywienia, którego celem jest udzielanie pomocy żywnościowej krajom rozwijającym się oraz krajom dotkniętym klęskami żywiołowymi. Również od 1960 roku FAO kieruje programem Kampania Walki z Głodem. Celem jego jest zmobilizowanie sił i środków niepaństwowych do walki z głodem, propagowanie wiedzy na temat problemów rolnictwa i produkcji zwierzęcej na świecie oraz sposobów ich rozwiązywania, podejmowanie różnego typu akcji na rzecz rozwoju rolnictwa w krajach rozwijających się.

Finanse[edytuj]

Działalność FAO jest finansowana ze składek członkowskich, a działalność operacyjna także z dotacji Programu Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Rozwoju, Międzynarodowego Funduszu Rozwoju Rolnictwa oraz wielu innych instytucji międzynarodowych.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy[edytuj]