Organizacja Rewolucyjna 17 listopada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Organizacja Rewolucyjna 17 listopada (gr. Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη) – organizacja terrorystyczna z Grecji.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Data 17 listopada znajdująca się w nazwie organizacji upamiętniała dzień wybuchu studenckiego buntu przeciwko juncie wojskowej[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dokładna data utworzenia organizacji nie jest znana – pierwszą akcję przeprowadziła w grudniu 1975 roku[1], a ostatnią w czerwcu 2000 roku[1]. Aż do 2002 roku żaden członek grupy nie został schwytany[1]. Przestała istnieć we wrześniu 2002 roku, kiedy szef operacyjny grupy Dimitris Koufodinas oddał się w ręce służb[1].

Broń używana przez jej bojowników pochodziła z kradzieży z komisariatów policji i magazynów wojskowych[1].

W latach 1975–1991 przeprowadziła ponad 100 zamachów. W latach 90. miejsce miało 41 akcji[1]. Członkowie ugrupowania mieli na sumieniu życie 23 polityków, wojskowych, dziennikarzy i menadżerów[1].

Okazjonalnie współpracowała z terrorystami z Rewolucyjnej Walki Ludowej (ELA)[1].

Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę[edytuj | edytuj kod]

  • 23 grudnia 1975 roku bojownicy zamordowali szefa placówki CIA w Atenach Richarda Welcha[1].
  • 16 stycznia 1980 roku napastnicy zabili zastępcę komendanta specjalnych jednostek policji w Atenach[1].
  • 15 listopada 1983 roku terroryści zabili kapitana marynarki amerykańskiej Georg'a Tsantesa i jego kierowcę[1].
  • 8 kwietnia 1986 roku grupa przeprowadziła zamach na biznesmena Demitriosa Angelopulosa[1].
  • 24 kwietnia i 10 sierpnia 1987 roku terroryści wykonali ataki bombowe na autobusy wojskowe amerykańskiej armii. W eksplozjach ranne zostały cztery osoby[1].
  • 28 czerwca 1988 roku członkowie organizacji zabili amerykańskiego attaché wojskowego Williama Nordeena[1].
  • 26 września 1989 roku z rąk bojówkarzy zginął parlamentarzysta Pavlos Bakoyiannis[1].
  • 10 czerwca 1990 roku terroryści przeprowadzili ostrzał budynku filii Procter & Gamble. W ataku użyto broni przeciwpancernej[1].
  • 16 grudnia 1990 roku bojownicy wystrzelili rakietę na biuro EWG w Atenach[1].
  • 14 lipca 1992 roku służby udaremniły zamach na ministra finansów Grecji[1][2].
  • 4 lipca 1994 roku terroryści zamordowali tureckiego dyplomatę Omera Sipahioglou[1].
  • 28 maja 1997 roku członkowie grupy zamordowali armatora Kostasa Peratikosa[1].
  • 8 czerwca 2000 roku bojownicy zabili brytyjskiego attaché wojskowego[1].

Wsparcie zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Zdaniem Secret Intelligence Service organizacja współpracowała z rządem Iranu. Miała ponadto służyć jako pośrednik w kontaktach pomiędzy Irańczykami a Prowizoryczną Irlandzką Armią Republikańską[3].

Ideologia[edytuj | edytuj kod]

Wyznawała poglądy marksistowsko-leninowskie[1][2]. Na jej doktrynę składały się wątki antyimperialistyczne, antykapitalistyczne, antyamerykańskie i antynatowskie[2]. Celem organizacji było obalenie rządu greckiego i ustanowienie w jego miejsce reżimu rewolucyjnego[1]. Rząd Grecji krytykowany był przez terrorystów za zbytnie ustępstwa w kwestii Cypru, obecność wojsk amerykańskich w kraju oraz przynależność Grecji do NATO i Unii Europejskiej[2][1].

Uważała się za ideowego spadkobiercę walczącej z III Rzeszą formacji ELAS[1].

Jako organizacja terrorystyczna[edytuj | edytuj kod]

Figuruje na listach organizacji terrorystycznych Unii Europejskiej[4] i Wielkiej Brytanii[5]. Od 1997 do 2015 roku znajdowała się na liście organizacji terrorystycznych Departamentu Stanu USA[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab Terroryzm s. 84-87
  2. a b c d e Terroryzm od Asasynów do Osamy bin Ladena s. 144-145
  3. Iran plot to aid IRA exposed: Secret service uncovers scheme involving guns, drugs and money as Ulster violence claims more victims (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2017-12-02].
  4. Wykaz osób, grup i podmiotów objętych zaostrzonymi środkami z dziedziny współpracy policyjno-sądowniczej (czerwiec 2009) (pol.). lex.europa.eu. [dostęp 2017-09-13].
  5. Proscribed terrorist groups or organisations (ang.). gov.uk. [dostęp 2018-03-19].
  6. Foreign Terrorist Organizations (ang.). state.gov. [dostęp 2017-09-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]