Organizacja Tajnej Armii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emblemat OAS

Organisation de l’Armée Secrète, Organizacja Tajnej Armii, OASfrancuska skrajnie prawicowa grupa terrorystyczna działająca w latach 1961-2[1].

Historia[edytuj]

Została założona w lutym 1961 roku w Madrycie. Jej liderem był generał Raoul Salan będący jednym z liderów nieudanego puczu z kwietnia tego samego roku[2]. Głównym celem Organizacji Tajnej Armii było powstrzymanie procesu dekolonizacji imperium francuskiego (ze szczególnym uwzględnieniem obszaru Algierii). Organizacja skupiała w swoich szeregach nielegalne organizacje skrajnej prawicy skupiające wojskowych i osadników z Algierii[1][2]. Członkowie grupy przeprowadzili szereg zamachów bombowych i morderstw na terenie Francji i Algierii. Obiektem nieudanego zamachu był między innymi prezydent Charles de Gaulle[1]. Już po ogłoszeniu niepodległości przez Algierię, w lipcu 1962 roku przeprowadziła serię zamachów w Oranie. Fala terroryzmu w wydaniu OAS sprowokowała oddziały regularnej armii algierskiej i cywilnych Algierczyków do ataków na pozostałych w kraju Francuzów. Akty przemocy doprowadziły do masowego (z kraju wyjechało 900 tysięcy osób) exodusu ludności francuskiej z terenów byłej kolonii[3]. Wraz z exodusem Francuzów z Algierii doszło do przeniesienia struktur Organizacji Tajnej Armii do Francji gdzie jeszcze w tym samym roku została ona rozbita w wyniku działań francuskich służb. Członkowie rozbitej grupy zmienili nazwę na Komitet Ruchu Oporu i przenieśli swoje działania na obszar Europy. Na czele Krajowego Komitetu Ruchu Oporu stanął Georges Bidault. Także ta grupa zaprzestała działalności, spowodowane było to jej rozbiciem przez policję w połowie lat 60[1].

Jeden z terrorystów OAS, Georges Watin, był prawdopodobnie pierwowzorem postaci Szakala z powieści Fredericka Forsytha[4].

Organizacja[edytuj]

Struktura dowodzenia[edytuj]

Grupa Rola Szef Skład
ODM
Organisation-Des-Masses
Organizacja Mas
Rekrutacja Pułkownik Jean Gardes
Michel Leroy
APP
Action-Psychologique-Propagande
Akcja Psychologiczno-Propagandowa
Propaganda Jean-Jacques Susini -Komando Z
(Z od Jean-Marcel Zagamé, dowódcy polowego)
ORO
Organisation-Renseignement-Opération
Organizacja Wywiadu i Planowania
-BCR
Centralne Biuro Wywiadowcze
-

BAO Biuro Planowania Akcji

Planowanie i Wywiad Jean-Claude Perez
Jean Lalanne (BCR)
Roger Degueldre (BAO)
Albert Dovecar (Delta 1)
-Komando Delta
(D od Roger Degueldre, dowódcy)
Delta 1
Delta 2
Delta 3

Ważniejsi oficerowie[edytuj]

ps. „Soleil” („Słońce” od Ludwika XIV)
Szef Sztabu
Szef sztabu
  • pułkownik Godard
Szef pomocy medycznej
Dyrektor ORO
Dyrektor ORO (zastąpiony przez Pereza)
Dyrektor ODM
Dyrektor APP

Będący w Algierii[edytuj]

Dystrykt Oranu[edytuj]

Dowódca Oddziałów „Guillaume”
Pomoc Medyczna
Cywile
  • Pułkownik Dufour
Zmiennik Gen. Jouhaud’a
  • Generał Gardy
Kapitan Pierre Sergent
Członek Dyrektoriatu Rewolucyjnego
Christian Léger
Członek Dyrektoriatu Rewolucyjnego
Jean-Marie Curutchet
Członek Dyrektoriatu Rewolucyjnego
Denis Baille
Członek Dyrektoriatu Rewolucyjnego
Jean-René Souètre
Członek Dyrektoriatu Rewolucyjnego

Dystrykt Algieru[edytuj]

  • Pułkownik Vaudrey
BCR
Ofensywa

Dystrykt Konstantyny[edytuj]

Zwiad i Zadania Specjalne

Francja macierzysta[edytuj]

ps. „Verdun”
Szef Sztabu
Dyrektor ODM
APP
ORO

Gujana Francuska[edytuj]

Grupa Hiszpańska[edytuj]

OAS-Madryt[edytuj]

BAO


Przypisy

Literatura[edytuj]

  • Bogdan Moszkiewicz: Spiskowcy V Republiki. Warszawa 1963, s. 53–56, 312–315, 328–340.
  • Jarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s. 95-97.

Zobacz też[edytuj]