Organizacja Wojskowa „Wilki”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wilki, a dokładniej Organizacja Wojskowa „Wilki” – pierwsza konspiracyjna organizacja która podczas II wojny światowej starła się zbrojnie z Niemcami[1]. OW „Wilki” wchodziła w skład Centralnego Komitetu Organizacji Niepodległościowych[2]. Komendantem głównym OW „Wilki” był Józef Rylski-Brückner, ps. „Wilk-Biernacki”, szefem wywiadu zaś – Janusz Kusociński. Z czasem część OW „Wilki” połączyła się z ZWZ, a później AK, a część z NSZ. O losach niektórych członków OW „Wilki” opowiada książka Zdzisława Łukawskiego „Pozycje bez okopów” (Wyd. Książka i Wiedza 1969).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rzeczpospolita Nr 136 z 12.06.04
  2. A.K. Kunert, Ilustrowany przewodnik po Polsce Podziemnej 1939-1945, Warszawa 1996, s. 465