Orgon (hipoteza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Orgon (teoria))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Akumulator orgonowy (ORAC) z otwartymi drzwiami. Konstrukcja odpowiada wytycznym Wilhelma Reicha.

Orgon – termin pseudonaukowy[1][2][3][4] opisywany jako ezoteryczna energia lub hipotetyczna uniwersalna siła życiowa. Pierwotnie zaproponowany w latach 30. przez Wilhelma Reicha[5][6][7], a po jego śmierci w 1957 r. rozwinięty przez ucznia Reicha, Charlesa Kelleya. Orgon pojmowano jako negentropijną zasadę wszechświata, twórczą substancję całej natury porównywalną z magnetyzmem zwierzęcym Franza Mesmera (1779), z siłą odyczną (1845) Carla Reichenbacha i z elan vital Henri'ego Bergsona (1907)[8].

Hipoteza ta nie znalazła potwierdzenia naukowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wrobel, Arthur, 1940-, Pseudo-science and society in nineteenth-century America, Lexington, Ky.: University Press of Kentucky, 1987, s. 229, ISBN 0-8131-1632-5, OCLC 15790218 [dostęp 2020-07-07].
  2. Sciences and Pseudosciences. An attempt at a new form of demarcation, [w:] Earman, John, University of Pittsburgh. University Library System. Digital Research Library., Philosophical problems of the internal and external worlds : essays on the philosophy of Adolf Grünbaum, Pittsburgh: University of Pittsburgh Press, 1993, s. 163, ISBN 1-306-55532-9, OCLC 621127424 [dostęp 2020-07-07].
  3. Jon E. Roeckelein, Elsevier's dictionary of psychological theories, wyd. 1st ed, Amsterdam: Elsevier, 2006, s. 493, 517–518, ISBN 978-1-84972-283-4, OCLC 436849676 [dostęp 2020-07-07].
  4. Kenneth S. Isaacs, Searching for Science in Psychoanalysis, „Journal of Contemporary Psychotherapy”, 29 (3), 1999, s. 235–252, DOI10.1023/A:1021973219022, ISSN 1573-3564 [dostęp 2020-07-07], Cytat: "[orgone is] a useless fiction with faulty basic premises, thin partial theory, and unsubstantiated application results. It was quickly discredited and cast away." (ang.).
  5. Mary Bellis Inventions Expert Mary Bellis i inni, Wilhelm Reich and the Orgone Accumulator, ThoughtCo [dostęp 2020-07-07] (ang.).
  6. Robert. Blumenfeld, Tools and techniques for character interpretation : a handbook of psychology for actors, writers, and directors, Pompton Plains, N.J.: Limelight Editions, 2006, s. 135–137, ISBN 0-87910-326-4, OCLC 68810133 [dostęp 2020-07-07].
  7. Chapter 21: Orgonomy, [w:] Martin Gardner, Fads and fallacies in the name of science, New York, s. 253, ISBN 0-486-20394-8, OCLC 233892 [dostęp 2020-07-07].
  8. Charles R. Kelley, What is Orgone Energy?, 1962 [dostęp 2020-07-07] (ang.).