Orla Ściana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orla Ściana
Ilustracja
Widok z Doliny Białki
Państwo  Polska
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość ok. 1620 m m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Orla Ściana
Orla Ściana
Ziemia49°13′31″N 20°05′01″E/49,225278 20,083611

Orla Ściana (ok. 1620 m) – ściana w orograficznie prawych zboczach Doliny Roztoki w polskich Tatrach Wysokich[1]. Znajduje się pomiędzy Limbową Przełęczą (ok. 1530 m) a Czubą nad Uboczą (ok. 1630 m) w długiej północno-wschodniej grani Szpiglasowego Wierchu. Sama ściana nie znajduje się bezpośrednio w grani, lecz ok. 100 m na północny zachód od położonego w niej zwornika, z którym łączy się krótkim grzbietem. Ściana ma wysokość ok. 280 m i jest widoczna już z Drogi Oswalda Balzera w okolicach Wodogrzmotów Mickiewicza, znacznie lepiej natomiast ze szlaku wiodącego przez Dolinę Roztoki. Najbardziej stroma część ściany opada na północ. Patrząc od dołu, po lewej stronie ściany znajduje się dołem głęboko wcięty Limbowy Kuluar opadający spod Limbowej Przełęczy, po prawej Limbowy Żleb oddzielony od Orlej Ściany urwistymi ściankami mocno porośniętymi lasem urwiskowym[2].

W ścianie, na wysokości 1505 m, znajduje się niewielka jaskinia Gowoniowa Nyża[3].

Zwornik dla Orlej Ściany jest turnią o wysokości ok. 1620 m, sama ściana ma wysokość 1554 m. Jej prawa, przewieszona część podchodzi pod szczytową turnię, lewa jest mniej stroma i miejscami porośnięta trawami i limbami. W górnej części ściany znajduje się pas okapów przeciętych skalistą depresją. Pierwsze przejście: Krzysztof Paliwoda i Maciej Popko 23 lipca 1963. Czas przejścia 8 godz., 30 min, VI stopień w skali trudności UIAA. Przewieszoną część ściany ominęli po lewej stronie, przechodząc depresją między okapami. Pierwsze przejście zimowe: Krzysztof Cielecki, Marek Grochowski, Zygmunt Pałucha, Jacek Rusiecki, Samuel Skierski i Andrzej Skłodowski 29 grudnia 1965. Na wierzchołek Orlej Ściany najłatwiej wejść od południowej strony z Polanki pod Uboczą[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. a b Władysław Cywiński: Szpiglasowy Wierch – Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 11. Poronin: Wyd. Górskie, 2008. ISBN 978-83-7104-034-2.
  3. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-07-22] (pol.).