Orlik malajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orlik malajski
Ictinaetus malaiensis[1]
(Temminck, 1822)
Orlik malajski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Accipitrini
Rodzaj Ictinaetus[2]
Blyth, 1843
Gatunek orlik malajski
Synonimy
  • Falco malayensis Temminck, 1822[3]
  • Ictinaetus malayensis (Temminck, 1822)
Podgatunki
  • I. m. perniger (Hodgson, 1836)
  • I. m. malayensis (Temminck, 1822)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Orlik malajski[5] (Ictinaetus malaiensis) – gatunek dużego ptaka z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Ictinaetus[5].

Zasięg występowania[edytuj]

Orlik malajski występuje w zależności od podgatunku[6][7]:

  • I. malaiensis perniger – północne i południowe Indie, Nepal, Bhutan, Sri Lanka.
  • I. malaiensis malaiensisBirma do południowych Chin, południowo-wschodniej Azji i Indonezji.

Morfologia[edytuj]

Jest bardzo dużym drapieżnikiem. Długość ciał 65–80 cm; masa ciała 1000–1600 g; rozpiętość skrzydeł 148–182 cm[7]. Czarna barwa upierzenia tego ptaka sprawia, że jest łatwo rozpoznawalny. Dziób mocny, haczykowato zagięty. Skrzydła tworzą w locie literę "V". To odróżnia go od występującego na tym samym terenie wojownika indyjskiego.

Zachowanie[edytuj]

Orlik malajski żywi się ssakami oraz ptakami i ich jajami. Zanany jest ze swego powolnego lotu, ponad baldachimami drzew[8]. Zagięte, szeroko rozstawione pazury pozwalają mu wybierać jaja, lub pisklęta z gniazd i unosić je[9]. Jego naturalnym środowiskiem są góry i lesisty teren.

Przypisy

  1. Ictinaetus malayensis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-09-25]
  2. Ictinaetus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 9 stycznia 2011]
  3. Indian Black Eagle (Ictinaetus malayensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 9 stycznia 2011].
  4. BirdLife International 2012. Ictinaetus malaiensis. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-10-26]
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2016-02-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-28].
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): New World vultures, Secretarybird, kites, hawks & eagles (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-10-28].
  7. a b W.S. Clark, J.S. Marks, G.M. Kirwan, P. Boesman: Black Eagle (Ictinaetus malaiensis). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-28]. (ang.)
  8. Rasmussen PC & JC Anderton (2005) Birds of South Asia: The Ripley Guide. Smithsonian Institution & Lynx Edicions. Vol. 2. p. 104
  9. Nijman, V (2004) Seasonal variation in naturally occurring mobbing behaviour of drongos (Dicruridae) towards two avian predators. Ethology Ecology & Evolution 16: 25-32 PDF

Bibliografia[edytuj]

  1. Richard Grimmett, Carol Inskipp, Tim Inskipp: Birds of India, Pakistan, Nepal, Bangladesh, Bhutan, Sri Lanka and the Maldives. Princeton University Press. ISBN 0-691-04910-6.