Ortoepia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ortoepia (gr. ὀρθός, orthos = poprawny, ἔπος, épos = słowo, mowa) – normy wymowy obowiązujące w konkretnym języku. Także dział językoznawstwa badający normatywną wymowę literacką. W skład ortoepii wchodzą również ortofonia i ortografia[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ortoepia. onet.wiem. [dostęp 2012-07-07].
  • Kazimierz Polański: Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Ossolineum, 1999. ISBN 83-04-04445-5.