Oryks szablorogi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Oryks szablorogi
Oryx dammah[1]
(Cretzschmar, 1827)
Oryks szablorogi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopowce
Rodzaj oryks
Gatunek oryks szablorogi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EW pl.svg

Oryks szablorogi[3] (Oryx dammah) – antylopa z rodziny wołowatych.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Oryks szablorogi zamieszkiwał całą Afrykę Północną. Obecnie został uznany za gatunek wymarły w stanie dzikim, choć – jak zastrzega IUCN – istniały doniesienia o kilku osobnikach żyjących w Republice Nigru i w Czadzie.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Duża antylopa przystosowana do życia w warunkach stepowych i pustynnych. Potrafią regulować temperaturę ciała, aby ograniczyć pocenie, szerokie kopyta ułatwiają poruszanie się po piasku, nerki regulują utratę wody, co pozwala przetrwać zwierzęciu na suchych obszarach. Osiąga około 1,2 m wysokości w kłębie i masę około 200 kg. Bardzo długie, szablasto wygięte rogi były – obok ograniczania obszaru występowania – jedną z głównych przyczyn wyginięcia, stanowiąc trofeum myśliwych.

Oryksy szablorogie tworzą stada liczące kilkanaście osobników obydwu płci. Samica rodzi jedno młode.

Obecnie podejmowane są działania zmierzające do reintrodukowania gatunku[4] z osobników przetrzymywanych w ogrodach zoologicznych i parkach narodowych w wielu krajach świata.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Oryx dammah, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Oryx dammah. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Scimitar-horned oryxes from Europe and America to help revive dying breed in Tunisia

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]