Orzeł (taksonomia ludowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Orzeł w innych znaczeniach tego słowa.

Orły w szerokim znaczeniu tego słowa – nazwa zwyczajowa kilkunastu gatunków ptaków drapieżnych z rodzaju Aquila[1], Hieraaetus[1] i Harpagornis z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Ponadto tak zwane duże ptaki drapieżne, mające podobieństwa z przedstawicielami powyższej grupy ptaków, czyli o twarzy orła. Orły charakteryzują się masywną sylwetką, długimi i stosunkowo szerokimi skrzydłami z rozłożonymi jak palce palcami, masywnym dziobem i mocnymi nogami z dużymi wygiętymi pazurami i wydłużonymi piórami na zewnętrznej stronie uda i dolnej części nogi („spodnie”). Podczas polowania z reguły unoszą się wysoko nad powierzchnią ziemi, polegając na wzroku w poszukiwaniu zdobyczy. Skład pokarmowy zależy od gatunku i siedliska ptaków, ale we wszystkich przypadkach orły znajdują się na najwyższych stopniach piramid troficznych.

W języku angielskim słowo orzeł oznacza jeszcze większą liczbę gatunków, w tym orły (Haliaeetus) - orły rybne i zjadacze węży (Circaetus) - orły wężowe, które są bardzo daleko związane z orłami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b hasło „orły”. W: Encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2019-06-19].