Orzech szary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Orzech szary
Juglans cinerea 002.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd bukowce
Rodzina orzechowate
Rodzaj orzech
Gatunek orzech szary
Nazwa systematyczna
Juglans cinerea L.
Syst. nat. ed. 10, 2:1273. 1759
Mapa zasięgu
Juglans cinerea range map.jpg
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Orzech szary (Juglans cinerea L.) – gatunek drzewa należący do rodziny orzechowatych. Występuje naturalnie we wschodniej części Ameryki Północnej – od Minnesoty aż do Georgii[2]. W Polsce uprawiany, czasami dziczeje i uważany jest za gatunek lokalnie zadomowiony (jako kenofit)[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Pokrój jest smukły. Dorasta do 24 m wysokości[2].
Kora: Kora ma popielatoszarą barwę. Jest podobna do kory orzecha włoskiego, lecz nieco ciemniejsza. Jest szorstka i głęboko spękana[2].
Pędy
Młode pędy są pokryte lepkim, długim kutnerem, który ma czerwoną barwę. Ściera się po upływie jednego roku[2].
Pąki: Mają różowo-białą barwę[2].
Liście
Liście są bardzo duże. Osiągają nawet do 70 cm długości. Są złożone z 11—17 listków. Listki są cienkie, szerokie i mają jasnozieloną barwę. Młode listki są owłosione z wierzchu, lecz później stają się nagie. Od spodu są szare i gruczołowato owłosione. Ogonek liściowy również jest pokryty lepkimi i czerwonymi włoskami. Liście wydzielają silny, słodki aromat[2].
Kwiaty
Kwiaty zebrane są w kwiatostany zwane kotkami[2].
Owoce
Owocami są pestkowce, zebrane w grona składające się z 3-5 sztuk. Egzokarp pokryty jest lepkimi włoskami. Łupina jest zwykle z obu stron zaostrzona. Są jadalne. Mają słodki i maślany smak[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Dawniej w Ameryce Północnej liście i kora orzecha szarego były wykorzystywane jako naturalny środek przeczyszczający[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-08].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Johnson O., More D.: Drzewa. Warszawa: Multico, 2009, s. 180. ISBN 978-83-7073-643-9.
  3. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.