Osamu Dazai

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osamu Dazai

Osamu Dazai (jap. 太宰治 Dazai Osamu?) właśc. Shūji Tsushima (jap. 津島 修治 Tsushima Shūji?, ur. 19 czerwca 1909, zm. 13 czerwca 1948) - prozaik japoński.

Był autorem pesymistycznych utworów, w których poruszał problemy zubożałej arystokracji i inteligencji japońskiej. Do najbardziej znanych jego dzieł należy powieść Shayō (1947) oraz opowiadania: Omoide (1933), Dōke-no hana (1935) i Ningen Shikkaku (1948).

Życie[edytuj | edytuj kod]

Osamu Dazai, urodzony jako Shūji Tsushima, przyszedł na świat w mieście Kanagi, położonym na północy Japonii, w regionie Tōhoku, w prefekturze Aomori. Ojciec był majętnym właścicielem ziemskim, ponadto przez kilka lat jako senator zasiadał w Izbie Parów w japońskim parlamencie. Shūji po ukończeniu liceum kontynuował edukację na wydziale romanistyki na Uniwersytecie Tokijskim. W tym czasie nawiązał liczne kontakty z grupami anarchistów oraz marksistowskiej lewicy. Polityczny flirt nie trwał jednak długo. Osobiste rozczarowanie ruchem, naciski rodziny oraz interwencja policji, która w tym okresie zwalczała wszelkie lewicowe ugrupowania sprawiły, że Shūji definitywnie zerwał z tym środowiskiem, deklarując na żądanie władz przywiązanie do obowiązującej ideologii. Studiów nie ukończył, obracał się w kręgu artystycznej cyganerii, miał liczne związki z kobietami, w większości krótkotrwałe, a w kilku przypadkach zakończone wspólnymi próbami samobójczymi. Jedna z nich, podjęta 13. czerwca 1948 roku wspólnie z Tomie Yamazaki, zakończyła się sukcesem.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Dzieła autorstwa Osamu Dazaia naznaczone są dramatycznymi osobistymi doświadczeniami. Pisarz w trakcie tworzenia swoich utworów chętnie korzystał z elementów własnej biografii. Dazai uważany jest za jednego z czołowych przedstawicieli gatunku określanego mianem Shishōsetsu (私小説), czyli powieści konfesyjnej.

W samej Japonii postać Osamu Dazaia, jego życie oraz twórczość, są, mimo upływu czasu, wciąż obecne w społecznej świadomości. Postacie z jego prozy, ich dylematy i rozterki stanowią ważny punkt odniesienia dla części społeczeństwa, w tym wchodzących w dorosłość kolejnych pokoleń młodzieży. O niesłabnącej popularności jego literackiego dorobku, zwłaszcza powieści Zatracenie, świadczą liczne wznowienia oraz liczba sprzedanych egzemplarzy książki. Obok powieści Sedno rzeczy autorstwa Sōsekiego Natsume, Zatracenie należy do najchętniej czytanych książek w Japonii.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Rybką być (Gyofuku-ki 1933, opowiadanie)
  • Wizyta (Shin'yūkōkan 1946, opowiadanie)
  • Mój mąż, Villon (Viyon No Tsuma 1947, opowiadanie)
  • Zmierzch (Shayō 1947, powieść)
  • Zatracenie (Ningen Shikkaku 1948, powieść)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999
  • Henryk Lipszyc [posłowie do]: Osamu Dazai, Zatracenie, wyd. Czytelnik, 2015