Oscar Ruggeri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oscar Ruggeri
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Oscar Alfredo Ruggeri Zocola

Data i miejsce urodzenia

26 stycznia 1962
Corral de Bustos

Wzrost

182 cm

Pozycja

obrońca

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1980–1985 Boca Juniors 155 (9)
1985–1988 River Plate 81 (4)
1988–1989 Logroñés 34 (1)
1989–1990 Real Madryt 31 (2)
1990–1992 Vélez Sarsfield 65 (5)
1992 Ancona 7 (1)
1992–1993 América 27 (4)
1994–1997 San Lorenzo 111 (11)
1997 Lanús 13 (2)
W sumie: 524 (39)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1983–1994  Argentyna 97 (7)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1998–2001 San Lorenzo
2001–2002 Guadalajara
2003 Tecos UAG
2003 Independiente
2004 Elche
2004 América
2006 San Lorenzo
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto Meksyk 1986
Mistrzostwa świata
srebro Włochy 1990
Copa América
złoto Chile 1991
złoto Ekwador 1993
brąz Brazylia 1989
Puchar Konfederacji
złoto Arabia Saudyjska 1992

Óscar Alfredo Ruggeri (ur. 26 stycznia 1962 w Corral de Bustos) – argentyński piłkarz grający na pozycji środkowego obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Oscar Ruggeri jest wychowankiem stołecznego Boca Juniors, w którego pierwszym zespole zadebiutował 8 czerwca 1980 w spotkaniu z Newel’s Old Boys[1]. W trakcie pobytu w klubie zdobył jedno mistrzostwo Argentyny, zanim w 1985 roku wraz z Ricardo Garecą odszedł do lokalnego rywala – River Plate[2]. Tam w samym tylko 1986 roku wygrał tryplet: mistrzostwo Argentyny, Copa Libertadores i Puchar Interkontynentalny.

W 1988 roku Ruggeri wyjechał na Stary Kontynent, zostając piłkarzem hiszpańskiego CD Logroñés. Pierwszy sezon w Hiszpanii był dla Argentyńczyka niezwykle udany – piłkarz został wybrany najlepszym obcokrajowcem ligi, czego skutkiem był transfer do Realu Madryt. W Madrycie spędził tylko sezon, zwieńczony zdobyciem mistrzostwa Hiszpanii. W 1990 wrócił do Argentyny zostając piłkarzem Vélezu Sársfield. W 1991 roku piłkarz został wybrany piłkarzem roku Argentyny oraz najlepszego piłkarzem kontynentu.

Rok później, na pół roku wrócił do Europy, zostając piłkarzem włoskiej Ancony. Szybko jednak przeniósł się do Meksyku, gdzie został graczem Clubu América, gdzie zdobył puchar Ligi Mistrzów CONCACAF. Na początku 1994 roku, obrońca wrócił do Argentyny, zostając piłkarzem stołecznego San Lorenzo. W trakcie gry dla klubu, po raz trzeci został mistrzem kraju. W 1997 roku przeniósł się do Lanus, gdzie po pół roku gry zakończył karierę sportową w wieku 35 lat.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1980 Boca Juniors Argentyna  Primera División 21 2
1981 Boca Juniors Argentyna  Primera División 31 1
1982 Boca Juniors Argentyna  Primera División 43 3
1983 Boca Juniors Argentyna  Primera División 19 1
1984 Boca Juniors Argentyna  Primera División 28 1
1985 Boca Juniors Argentyna  Primera División 13 1
1985–86 River Plate Argentyna  Primera División 35 1
1986–87 River Plate Argentyna  Primera División 18 1
1987–88 River Plate Argentyna  Primera División 28 2
1988–89 UD Logroñés Hiszpania  Primera División 37 1
1989–90 Real Madryt Hiszpania  Primera División 31 4
1990–91 Vélez Sársfield Argentyna  Primera División 31 1
1991–92 Vélez Sársfield Argentyna  Primera División 24 4
1992–93 Ancona Włochy  Serie A 7 1
1992–93 Club América Meksyk  Liga MX 24 4
1994 San Lorenzo Argentyna  Primera División 22 1
1995 San Lorenzo Argentyna  Primera División 35 3
1996 San Lorenzo Argentyna  Primera División 27 5
1997 San Lorenzo Argentyna  Primera División 17 1
1997 Lanús Argentyna  Primera División 13 2

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ruggeri zadebiutował w reprezentacji Argentyny 1 września 1984 w spotkaniu przeciwko Szwajcarii (0:2)[3].

Uczestnik trzech mundiali. Na turnieju w 1986 roku Argentyna zdobyła złoty medal, a zawodnik rozegrał wszystkie siedem spotkań w pełnym wymiarze czasowym i zdobył jednego gola w grupowym spotkaniu z Koreą Południową (3:1)[4]. Cztery lata później, w 1990 roku doznał kontuzji kolana w otwierającym spotkaniu z Kamerunem (0:1), która wykluczyła go z udziału dwóch kolejnych spotkań. Do gry wrócił na spotkanie z Brazylią w 1/8 finału, rozgrywając w pełnym wymiarze czasowym późniejsze spotkania: w ćwierćfinale spotkanie przeciwko Jugosławii oraz półfinałowe z Włochami. W finałowym spotkaniu przeciwko RFN (0:1), odnowiła się kontuzja kolana przez co został zmieniony po pierwszej połowie gry[5].

Na swoim trzecim mundialu Ruggeri rozegrał cztery spotkania, pełniąc funkcję kapitana drużyny po wykluczeniu z turnieju Diego Maradony[6]. Karierę reprezentacyjną piłkarz zakończył po przegranym spotkaniu 1/8 finału z Rumunią (2:3).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe

Boca Juniors
River Plate
Real Madryt
Club América
San Lorenzo
Reprezentacyjne Argentyna
Indywidualne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A 40 años del debut de Oscar Ruggeri en Primera División, ESPN.com.ar, 8 czerwca 2020 [dostęp 2022-02-18] (hiszp.).
  2. Olé, '¡El quilombo en el que me metió Ruggeri al pasar de Boca a River!', www.ole.com.ar, 1 czerwca 2020 [dostęp 2022-02-18] (hiszp.).
  3. Szwajcaria - Argentyna, 1 wrz 1984 - Mecze towarzyskie, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2022-02-18].
  4. Oscar Ruggeri – National team, www.transfermarkt.com [dostęp 2022-02-18] (ang.).
  5. Oscar Ruggeri – National team, www.transfermarkt.com [dostęp 2022-02-18] (ang.).
  6. Oscar Ruggeri – National team, www.transfermarkt.com [dostęp 2022-02-18] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]