Osiedle Hetmańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osiedle Hetmańskie
Ilustracja
Osiedle Hetmańskie, widok od strony ulicy Hetmańskiej (2014)
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Miasto

Poznań

Dzielnica

Łazarz

Poprzednia nazwa

Osiedle Głogowska-Hetmańska
Osiedle Hetmańskie HCP

Data budowy

1969–1976

Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiedle Hetmańskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Osiedle Hetmańskie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Osiedle Hetmańskie”
Ziemia52°23′20″N 16°53′44″E/52,388889 16,895556
Osiedle Hetmańskie, widok z wieżowca MPK (Hetmańska 52) w marcu 1991

Osiedle Hetmańskieosiedle mieszkaniowe w Poznaniu, na Łazarzu, modernistyczne, wzniesione w latach 1969–1973, a jednocześnie obszar Systemu Informacji Miejskiej pod nazwą Osiedle Hetmańskie HCP[1].

Granice[edytuj | edytuj kod]

Plan osiedla Hetmańskiego (2012)

Wedle Systemu Informacji Miejskiej jednostka obszarowa Osiedle Hetmańskie HCP znajduje się w granicach:[1]

  • od wschodu: ulicą Dmowskiego
  • od południa: skrajem zajezdni tramwajowej
  • od zachodu: ulicą Głogowską
  • od północy: ulicą Hetmańską

Architektura i położenie[edytuj | edytuj kod]

Zajezdnia tramwajowa S1 Głogowska, po lewej fragment zabudowy osiedla w marcu 1991

Osiedle składa się z siedmiu 11-kondygnacyjnych bloków mieszkaniowych, w których ulokowano 846 mieszkań i 1 lokal biurowy. Całość znajduje się w kwadracie ulic: Głogowska (na zachodzie) - Hetmańska (od północy) - Romana Dmowskiego[2] (na wschodzie). Do 1989 osiedle w osi północ-południe dzieliła ulica Świeża (obecnie bez nazwy)[3]. Na południu teren osiedla ogranicza zajezdnia tramwajowa S1 MPK Poznań przy ul. Głogowskiej. Na zespół składają się budynki:

Adres Lokali Budowa Nr roboczy
Kolejność budowy
ul. Głogowska 129 121 1972-1973 7
ul. Dmowskiego 62 121 1969-1971 1
ul. Hetmańska 52 121 1972-1973 6
ul. Hetmańska 54 121 1972-1973 5
ul. Hetmańska 56 121 1971-1972 4
ul. Hetmańska 58a 121 1971-1972 3
ul. Hetmańska 62 121 1969-1971 2
ul. Hetmańska 58
kotłownia (641,7 m²), hydrofornia, warsztaty
boksy garażowe 1972[4]
RAZEM: 847

Historia[edytuj | edytuj kod]

Osiedle wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa im. Hipolita Cegielskiego, założona 18 lipca 1958, z inicjatywy pracowników HCP. Pierwsze lokale oddano do użytku 17 grudnia 1958 w innych częściach miasta. Spółdzielnia zarządzała także lokalami innych firm z terenu miasta (np. ZNTK, Stomil, czy gazownia).

W 1969 rozpoczęta została budowa bloków, jednak nie ukończyła się ona powodzeniem. Po 3 latach przerwy, w 1971, praca nabrała tempa. Budynki postawiono w ciągu 3 lat (1971 – 1973), a oddanie ich do użytku opóźniały nie wykończone elewacje. Ostatecznie w 1976 roku została zrealizowana całość inwestycji w zakresie budownictwa mieszkaniowego (planowana była niezrealizowana budowa pawilonu handlowego).

Na początku budowy osiedle nazywano Osiedlem Głogowska-Hetmańska, 31 maja 1971 w wyniku konkursu zmieniono jego nazwę na Osiedle Hetmańskie HCP[5]. Obecną nazwę osiedle uzyskało przed 1991.

1 stycznia 1973 wydzielono dla osiedla osobną administrację. Z dniem 1 kwietnia 1982 zlikwidowano tę administrację, a osiedle przyłączono do administracji osiedli na Wildzie.

Po 1989 odnowiono elewacje, zmodernizowano kotłownie (lata 19972000), wyremontowano chodniki oraz uporządkowano zieleń.

Na osiedlu brak większego ośrodka handlowego - sklepy, gastronomia i usługi funkcjonują wokół, zwłaszcza przy ul. Głogowskiej. Dojazd zapewniają liczne linie tramwajowe oraz autobusowe do węzła Głogowska/Hetmańska, funkcjonującego u stóp bloków:

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b System Informacji Miejskiej - Mapa Jednostek Obszarowych. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu. [dostęp 2018-02-13].
  2. dawniej ul. Findera
  3. Sprawozdania w: Kronika Miasta Poznania 2/1990 s. 164, szkic nr 11
  4. 25 szt.
  5. Sprawozdania (s. 143). Kronika Miasta Poznania nr 1/1973. [dostęp 2012-06-05]. (pol.).
  6. a b Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń ZTM Poznań. ztm.poznan.pl, 2019-01-09. [dostęp 2019-01-18]. (pol. • ang.).
  7. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu: Mapa sieci połączeń nocnych ZTM Poznań. ztm.poznan.pl, 2019-01-09. [dostęp 2019-01-18]. (pol. • ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]