Osiedle Hetmańskie (Poznań)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Osiedle Hetmańskie
Plan osiedla
Plan osiedla
Państwo Polska
Miasto Poznań
Dzielnica Łazarz
Poprzednia nazwa Osiedle Głogowska-Hetmańska
Osiedle Hetmańskie HCP
Rozpoczęcie budowy 1969
Zakończenie budowy 1976
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Osiedle Hetmańskie
Osiedle Hetmańskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Osiedle Hetmańskie
Osiedle Hetmańskie
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Osiedle Hetmańskie
Osiedle Hetmańskie
Ziemia 52°23′19,9″N 16°53′44,2″E/52,388861 16,895611
Osiedle Hetmańskie
Ulica Głogowska - siedziba MPK Poznań i zajezdnia tramwajowa na tle Osiedla Hetmańskiego

Osiedle Hetmańskieosiedle mieszkaniowe położone na osiedlu administracyjnym Św. Łazarz[1] w Poznaniu.

Architektura i położenie[edytuj]

Osiedle składa się z siedmiu 11-kondygnacyjnych bloków mieszkaniowych, w których ulokowano 846 mieszkań i 1 lokal biurowy. Całość znajduje się w kwadracie ulic: Głogowska (na zachodzie) - Hetmańska (od północy) - Romana Dmowskiego[2] (na wschodzie). Do 1989 osiedle w osi północ-południe dzieliła ulica Świeża (obecnie bez nazwy)[3]. Na południu teren osiedla ogranicza zajezdnia tramwajowa S1 MPK Poznań przy ul. Głogowskiej. Na zespół składają się budynki:

Adres Lokali Budowa Nr roboczy
Kolejność budowy
ul. Głogowska 129 121 1972-1973 7
ul. Dmowskiego 62 121 1969-1971 1
ul. Hetmańska 52 121 1972-1973 6
ul. Hetmańska 54 121 1972-1973 5
ul. Hetmańska 56 121 1971-1972 4
ul. Hetmańska 58a 121 1971-1972 3
ul. Hetmańska 62 121 1969-1971 2
ul. Hetmańska 58
kotłownia (641,7 m²), hydrofornia, warsztaty
boksy garażowe 1972[4]
RAZEM: 847

Historia[edytuj]

Osiedle wybudowała Spółdzielnia Mieszkaniowa im. Hipolita Cegielskiego, założona 18 lipca 1958, z inicjatywy pracowników HCP. Pierwsze lokale oddano do użytku 17 grudnia 1958 w innych częściach miasta. Spółdzielnia zarządzała także lokalami innych firm z terenu miasta (np. ZNTK, Stomil, czy gazownia).

W 1969 rozpoczęta została budowa bloków, jednak nie ukończyła się ona powodzeniem. Po 3 latach przerwy, w 1971, praca nabrała tempa. Budynki postawiono w ciągu 3 lat (1971-1973), a oddanie ich do użytku opóźniały nie wykończone elewacje. Ostatecznie w 1976 roku została zrealizowana całość inwestycji w zakresie budownictwa mieszkaniowego (planowana była niezrealizowana budowa pawilonu handlowego).

Na początku budowy osiedle nazywano Osiedlem Głogowska-Hetmańska, 31 maja 1971 w wyniku konkursu zmieniono jego nazwę na Osiedle Hetmańskie HCP[5]. Obecną nazwę osiedle uzyskało przed 1991.

1 stycznia 1973 wydzielono dla osiedla osobną administrację. Z dniem 1 kwietnia 1982 zlikwidowano tę administrację, a osiedle przyłączono do administracji osiedli na Wildzie.

Po 1989 odnowiono elewacje, zmodernizowano kotłownie (lata 1997 - 2000), wyremontowano chodniki oraz uporządkowano zieleń.

Na osiedlu brak większego ośrodka handlowego - sklepy, gastronomia i usługi funkcjonują wokół, zwłaszcza przy ul. Głogowskiej. Dojazd zapewniają tramwaje do węzła Głogowska/Hetmańska, funkcjonującego u stóp bloków (linie 1, 5, 7, 8, 14, 18) oraz autobus linii 79 (przystanki Głogowska/Hetmańska i Dmowskiego).

Przypisy

  1. http://www.poznan.pl/mim/osiedla/list/osiedla.html?co=osiedle&sa_id=1184 Mapa osiedla Święty Łazarz
  2. dawniej ul. Findera
  3. Sprawozdania w: Kronika Miasta Poznania 2/1990 s. 164, szkic nr 11
  4. 25 szt.
  5. Sprawozdania (s. 143) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 1/1973. [dostęp 2012-06-05].

Bibliografia[edytuj]

  1. Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa "H. Cegielski" 1958-1983, część I (1958-1970) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 2/1983. [dostęp 2012-05-28].
  2. Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa "H. Cegielski" 1958-1983, część II (1971-1983) (pol.). Kronika Miasta Poznania nr 3/1983. [dostęp 2012-05-28].
  3. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
  4. Spółdzielnia Mieszkaniowa HCP