Osiedle Imielnica (Płock)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Płocka Imielnica
Osiedle Płocka
Ilustracja
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Płock
W granicach Płocka 1982
Powierzchnia 2,72 km²
Wysokość 86 m n.p.m.
Populacja (2005)
• liczba ludności

2 560
• gęstość 941 os./km²
Położenie na mapie Płocka
Mapa lokalizacyjna Płocka
Imielnica
Imielnica
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Imielnica
Imielnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Imielnica
Imielnica
Ziemia52°31′45″N 19°46′10″E/52,529078 19,769425
Portal Portal Polska

Imielnica – osiedle Płocka położone za Podolszycami przy drodze krajowej nr 62 prowadzącej do Wyszogrodu i Warszawy.

Opis[edytuj]

Osiedle składa się z domów jednorodzinnych. Znajduje się tutaj Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa należący do tutejszej parafii pw św. Jakuba Apostoła. Głównymi ulicami tej części Płocka są Wyszogrodzka i Harcerska. W tej części miasta mają siedzibę salony samochodowe Mercedes i Fiat oraz stary cmentarz. Niedaleko domów jednorodzinnych płynie rzeczka Rosica (struga).

Parafia w Imielnicy[edytuj]

Historia miejscowej parafii rzymskokatolickiej sięga XIV w. W 1413 r. otrzymała odpusty od papieża Marcina V. W XVI w. została przejęta przez mansjonarzy katedralnych. Początkowo wnętrze świątyni składało się z dwóch kaplic. Ołtarz główny był murowany i miał rzeźbioną nastawę. W takiej postaci kościół istniał do 1835 r. Wtedy to zbudowano 4 ołtarze. Od 1900 r., kiedy w pobliskich Borowiczkach (dziś część Płocka) powstała cukrownia, postanowiono zbudować większy i obszerniejszy kościół. W 1927 r. ówczesny proboszcz, ks. Władysław Skierkowski rozpoczął budowę nowej świątyni według projektu Brunona Zborowskiego. Budowę zakończono w 1935 r., a aktu konsekracji dokonał bp Leon Wetmański. Podczas okupacji Niemcy aresztowali ks. Skierkowskiego i wywieźli do niemieckiego obozu koncentracyjnego Soldau (KL) w Działdowie, a parafię wykorzystali jako magazyn. Obecny kościół jest bardzo ciekawie wyposażony, posiada wspaniałą polichromię autorstwa ks. Władysława Zycha.

Do parafii pw. św. Jakuba należą Borowiczki. Ta część miasta rozwinęła się po wybudowaniu tu cukrowni (1900 r.).

Nazwa osiedla pochodzi od borowików, które są bardzo popularnymi grzybami w pobliskich lasach.

Komunikacja[edytuj]

ul. Wyszogrodzka - dojazd autobusami linii: 3, 28, 35, 37, N1

ul. Harcerska - dojazd autobusami linii: 3, 35, 37, N1

Ludność[edytuj]

Rok 2004 2005
Ludność 2550 2560

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]