Osiedle Reja (Toruń)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osiedle Reja
Osiedle Torunia
Państwo

 Polska

Województwo

 kujawsko-pomorskie

Miasto

Toruń

Dzielnica

Bydgoskie Przedmieście

Data założenia

początek XIX wieku

Wysokość

54 m n.p.m.

Strefa numeracyjna

(+48) 056

Kod pocztowy

87-100

Położenie na mapie Torunia
Mapa konturowa Torunia, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Osiedle Reja”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Osiedle Reja”
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa konturowa województwa kujawsko-pomorskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Osiedle Reja”
Ziemia53°00′55″N 18°34′18″E/53,015389 18,571531
Portal Polska

Osiedle Reja - część dzielnicy Bydgoskie Przedmieście.

Pochodzenie nazwy osiedla[edytuj | edytuj kod]

Dom Schwartza, przy ul. Bydgoskiej

Nazwę nadano w czasie rozbudowy osiedla w okresie powojennym, inspirowane patriotycznymi pobudkami promowania znanych polskich artystów i ludzi kultury.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najwcześniejsze ślady bytności człowieka na tym obszarze sięgają neolitu. W średniowieczu część dzisiejszego osiedla położoną najbliżej Wisły zamieszkiwali rybacy i flisacy, na terenie przedmieścia była także wydobywana glina służąca za surowiec toruńskim cegielniom. W tamtym okresie osiedle miało charakter podmiejskich rezydencji oraz rozległych ogrodów bogatszej części mieszkańców[potrzebny przypis].

16 maja 1891 r. Osiedle zostało połączone linią tramwajową z centrum Torunia. W okresie PRL zabrano kamienice prawowitym właścicielom i przydzielono je osobom przypadkowym. Budowano także sporo budynków wielorodzinnych.

Charakter osiedla[edytuj | edytuj kod]

Od północy są tu budynki wielorodzinne z lat 50. i 60. XX wieku, dobrze utrzymane.

W części południowej są tu reprezentacyjne, zabytkowe secesyjne kamienice XIX-wieczne oraz rezydencje jednorodzinne, często o charakterze zabudowy szachulcowej (tzw. mur pruski). Budynki piękne, zabytkowe i reprezentacyjne.

Infrastruktura[edytuj | edytuj kod]

Osiedle posiada szkoły, przedszkola, liczne placówki handlowe. Dwa kościoły, jedna stacja benzynowa. Kilkanaście mniejszych placówek handlowych. Na zachodnim skraju osiedla budowane są trzy duże placówki handlowe z galeriami handlowymi:

  • na terenie po Stadionie Żużlowym (kapitał zachodni)
  • duże tereny po Polchemie (kapitał toruński)
  • Piotr i Paweł (na terenie po Polsporcie, kapitał polski)

Komunikacja:

  • autobusowa: dobra komunikacja MZK wzdłuż północnych granic osiedla.
  • tramwajowa: dobra komunikacja MZK wzdłuż północnych i południowych granic osiedla.
  • samochodowa: osiedle ma dobre połączenia drogowe w obu kierunkach drogą krajową nr 80 w kierunku Bydgoszczy.

Na południe od osiedla znajduje się także Miejskie schronisko dla zwierząt, Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna, stadnina koni oraz Caritas Toruń Diecezji Toruńskiej.

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • W pobliżu znajduje się Park Miejski - jeden z najstarszych parków miejskich (założony w 1817) i najstarszy o charakterze publicznym na obszarze Polski. Obejmuje 25 ha (z czego 0,5 ha to układ wodny), znajdująca się tu niegdyś restauracja Gustava Behrenda (4000 miejsc, muszla koncertowa) uchodziła za największe miejsce wycieczkowe w prowincji zachodniopruskiej. Wśród elementów architektury parkowej znajduje się:
    • odrestaurowana ławka Schillera, upamiętniająca niemieckiego pisarza epoki romantyzmu
    • staw z łabędziami
    • rzadkie założenia parkowe o bogatej florystyce i charakterze parków angielskich
    • elementy małej architektury, rzeźby
    • tor saneczkowy
  • kompleksy koszar (ul. Asnyka, Mickiewicza oraz Sienkiewicza)
  • wielu budowli w stylu modernistycznym

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]