Zawód zaufania publicznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Osoba zaufania publicznego)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zawód zaufania publicznego – każdy zawód lub grupa zawodów, dla którego(ej) w drodze ustawy utworzono samorządy zawodowe, o których, jako posiadających właśnie taką, a nie inną nazwę, stanowi Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej[1]. Zawód zaufania publicznego można także tą samą drogą zlikwidować[2][3].

Do zawodów zaufania publicznego zalicza się profesje polegające na wykonywaniu zadań o szczególnym charakterze z punktu widzenia zadań publicznych i z troski o realizację interesu publicznego. Roboczo przyjmuje się, że zawody te są bliskie, choć nie tożsame, z wolnymi zawodami. Nie wszyscy przedstawiciele wolnych zawodów zrzeszeni są w samorządach zawodowych, a więc nie są oni przedstawicielami zawodu zaufania publicznego. Istnieją również zawody niebędące zawodami zaufania publicznego, a które są zorganizowane w korporacje[4].

Ustawy i samorządy zawodowe w nich powołane[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze[5] regulująca status adwokatury, czyli samorządu zawodowego adwokatów i aplikantów adwokackich.
  • Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych[6] powołująca samorząd zawodowy zrzeszający ogół radców prawnych i aplikantów radcowskich.
  • Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych[7], określająca zasady i warunki wykonywania zawodu rzecznika patentowego oraz organizację i zakres działania samorządu rzeczników patentowych.
  • Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa[8] powołująca samorząd zawodowy architektów zrzeszający osoby posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej oraz inżynierów budownictwa zrzeszający osoby posiadające uprawnienia w pozostałych specjalnościach techniczno-budowlanych.
  • Ustawa z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich[9], czyli samorządzie zawodowym lekarzy i lekarzy dentystów.
  • Ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich[10], czyli samorządzie zawodowym farmaceutów.
  • Ustawa z dnia 1 lipca 2011 r. o izbach pielęgniarek i położnych[11], czyli samorząd zawodowy pielęgniarek i położnych.
  • Ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów[12].
  • Ustawa z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym[13].
  • Ustawa z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym[14].
  • Ustawa z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty[15], czyli samorząd zawodowy fizjoterapeutów.
  • Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej[16], czyli samorząd zawodowy diagnostów laboratoryjnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]