Ostajnica trójpalczasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostajnica trójpalczasta
Chalcides chalcides
(Linneusz, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady
Rząd łuskonośne
Rodzina scynkowate
Rodzaj Chalcides
Gatunek ostajnica trójpalczasta
Synonimy
  • Chalcides lineatus Boulenger 1889
  • Chalcides tridactylus Laurenti 1768
  • Lacerta chalcides Linnaeus 1758
  • Seps chalcides Boettger 1882
  • Seps chalcides Duméril 1839
  • Seps tridactylus Daudin 1838
  • Seps vittatus Leuckart 1828
podgatunki
  • Chalcides chalcides chalcides (Linneusz 1758)
  • Chalcides chalcides mertensi (Klausewitz 1954)
  • Chalcides chalcides striatus (Cuvier 1829)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Ostajnica trójpalczasta, czołg trójpalcowy[2] (Chalcides chalcides) – gatunek jaszczurki zaliczanych do rodziny scynkowatych, z rodzaju Chalcides.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje we Włoszech, Algierii, Tunezji i Libii[3].

Przebywa na nasłonecznionych, porośniętych niską gęstą roślinnością terenach równinnych, pagórkowatych i górskich. Zasiedla wyłącznie zbiorowiska murawowe i łąkowe oraz zdziczałe tereny uprawowe, unika terenów o roślinności wyższej niż 40 cm.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga do 48 cm długości całkowitej. Ciało bardzo długie, wężowate o malutkich do 1 cm długości trójpalczastych nogach. Głowa mała, nie oddzielona od tułowia. Oczy małe, dobrze widoczne otwory uszne. Ogon długi zakończony szpicem.

Ubarwienie grzbietu oliwkowoszare, szare, brązowe lub piaskowe. Przeważnie pokryte 9–13 podłużnymi smugami ciemniejszymi od barwy podstawowej, czasami jednak pozbawione tego deseniu. Brzuch jaśniejszy od grzbietu.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

W okresie wiosennym aktywna przez cały dzień, natomiast latem tylko w godzinach przedpołudniowych. Porusza się ruchem wężowatym, uwstecznione nogi nie odgrywają w ruchu żadnej roli.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się motylami, szarańczą, skorkami, pająkami, stonogami i mrówkami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Żyworodna, kopulacja odbywa się zwykle w kwietniu, ale dopiero w sierpniu przychodzi na świat od 3–13 młodych mających od 9,5 do 11 cm długości. Są one zdolne do samodzielnego życia.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chalcides chalcides. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Nazwa ustalona w książce Atlas Państwa Zwierzęcego Część III Gady, Płazy, Ryby i Zwierzęta bezkręgowe prof. dr. Kurta Lamperta w opr. B. Dyakowskiego, wydanej w 1926, s. 8 tabl. IV.
  3. W książce K. Lamperta Atlas świata zwierzęcego jako miejsce występowania podano także południową Francję, Grecję i Hiszpanię, a w książce G. Diesenera J. Reichholfa Płazy i Gady podano jeszcze Maroko.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Günter Diesener, Josef Reichholf: Płazy i gady. Leksykon przyrodniczy. Henryk Garbarczyk i Eligiusz Nowakowski. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 186-187. ISBN 83-7129-440-9.
  2. Kurt Lampart, B. Dyskowski: Atlas świata zwierzęcego cz. III Gady, płazy, ryby i zwierzęta bezkręgowe. Warszawa: Wydawnictwo M. Arcta, 1926, s. 8, tabl. IV.