Ostatni Grosz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Częstochowy Ostatni Grosz
Dzielnica Częstochowy
Ilustracja
Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i Teresy od Dzieciątka Jezus
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Miasto Częstochowa
W granicach Częstochowy 1928
Zarządzający Stanisław Kopiec
Powierzchnia 1,9[1] km²
Populacja 
• liczba ludności

6428[1]
Nr kierunkowy +48 34
Tablice rejestracyjne SC
Położenie na mapie Częstochowy
Położenie na mapie
Ziemia 50°47′32″N 19°08′04″E/50,792222 19,134444
Portal Portal Polska
Ten artykuł dotyczy dzielnicy Częstochowy. Zobacz też: przysiółek Ostatni Grosz w województwie wielkopolskim.

Ostatni Grosz – dzielnica Częstochowy położona na południowy wschód od centrum miasta. Przebiega przez nią linia kolei warszawsko-wiedeńskiej wraz ze stacją Częstochowa Towarowa, a także pozostałości biegnącej tędy w pierwszej połowie XX wieku linii LubliniecKielce. Włączona do miasta w 1928.

Historia[edytuj]

Nazwa dzielnicy pochodzi od ubóstwa niegdysiejszych jej mieszkańców lub od istniejącej tu karczmy, w której przepijano ostatnie pieniądze.

W 1883 w osadzie Ostatni Grosz Władysław Edward Kronenberg, syn Leopolda, rozpoczął budowę fabryki włókienniczej. Niedługo później sprzedano ją firmie Hielle i Ditrich (byli oni właścicielami Zakładów Żyrardowskich), która zapłaciła za nią tylko milion rubli. Fabrykę pod nazwą „Błeszno” uruchomiono w roku 1885. Produkowała wówczas przędzę jutową i worki głównie na potrzeby fabryki w Żyrardowie[2]. Cztery lata później fabrykę zakupiła francuska spółka akcyjna Societe Textile „La Czenstochovienne” (Towarzystwo Przędzalnicze „Częstochowianka”) z siedzibą w Roubaix. W 1902 rozbudowano fabrykę i uruchomiono zakłady bawełniane. Przed I wojną światową była to największa w mieście i jedna z największych fabryk w Kongresówce. Po II wojnie światowej nosiła nazwę Częstochowskich Zakładów Przemysłu Bawełnianego im. Z. Modzelewskiego „Ceba”, obecnie „Polontex”.

Wybudowanie w latach 50. XX wieku alei ZWM (obecnie al. Niepodległości) wraz z linią tramwajową stanowiącą część „osi pracy”, a dwie dekady później przebudowanie trasy z Warszawy do Katowic („gierkówka”) spowodowało zniszczenie pierwotnej sieci ulic. W okresie PRL-u postawiono bloki i wieżowce, które przyćmiły stawiane tu wcześniej domy z wapienia.

Centralnym punktem dzielnicy jest wzgórze, na którym usytuowany jest murowany kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Teresy od Dzieciątka Jezus z wysmukłą wieżą, wybudowany w latach 1956–1960.

W Szkole Podstawowej nr 8 mieści się Izba Pamięci Haliny Poświatowskiej.

Komunikacja[edytuj]

Dzielnica jest skomunikowana dziennymi liniami tramwajowymi 1, 2 i 3, dziennymi liniami autobusowymi 10, 12, 15, 20, 24, 31, 32, 35 i 38, natomiast po ulicach stanowiących granicę z dzielnicą Zawodzie-Dąbie kursuje dzienna linia autobusowa 23. Nocną komunikację zapewniają linie N0 (tramwajowa) i N4 (autobusowa).

Galeria[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Algorytm podziału środków (pol.). Urząd Miasta Częstochowy, 2014-04-30. [dostęp 2014-05-06].
  2. K. Zwoliński, Zakłady żyrardowskie w latach 1885-1915, Warszawa 1979, s. 40.