Ostatni dzwonek (film 1989)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostatni dzwonek
Gatunek psychologiczny, dramat
Rok produkcji 1989
Data premiery 27 października 1989
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 107 min
Reżyseria Magdalena Łazarkiewicz
Scenariusz Włodzimierz Bolecki
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Bogdan Stachurski
Scenografia Teresa Barska
Kostiumy Małgorzata Stefaniak
Montaż Barbara Kosidowska
Produkcja Studio Filmowe im. Karola Irzykowskiego
Nagrody
1989 – Magdalena Łazarkiewicz Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”) – Grand Prix „Wielki Jantar”,

1989 – Magdalena Łazarkiewicz Koszalin (KSF „Młodzi i Film”) – Nagroda redakcji „Walka Młodych”, 1989 – Włodzimierz Bolecki Koszalin (Koszaliński Festiwal Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”) – nagroda za scenariusz przyznana przez redakcję „Razem”, 1990 – Magdalena Łazarkiewicz Poznań (FF dla Dzieci) – Poznańskie Koziołki w kategorii fabularnych filmów aktorskich w grupie filmów dla młodzieży; 11 Festiwal Filmów dla Dzieci i Młodzieży (29.01-1.02)

Ostatni dzwonek – polski film psychologiczny Magdaleny Łazarkiewicz z 1989 roku.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Do nielubianej przez grono nauczycielskie klasy IVa przychodzi nowy uczeń – Krzysztof Buk, który został wyrzucony z jednego z gdańskich liceów za roznoszenie ulotek. Początkowo nieakceptowany, szybko zdobywa przyjaźń klasy. Dzięki poparciu wychowawczyni klasa wyjeżdża na wycieczkę za miasto, podczas której klasa integruje się i wpada na pomysł zorganizowania w szkole teatru.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W pewnej scenie podczas rozmowy dyrektora z wicedyrektorem Jakubowskim, zwraca się do niego: "O, Kaziu...", z kolei podzas wywiadu telewizyjnego, dziennikarka mówi o nim "Stefan Wronacki" https://www.youtube.com/watch?v=j0cMuUS8ZSE

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]