Ostatni etap

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostatni etap
Wanda Bartówna i Barbara Drapińska w filmie „Ostatni Etap" na okładce czasopisma Film Nr. 36 z 1948 roku
Wanda Bartówna i Barbara Drapińska w filmie „Ostatni Etap" na okładce czasopisma Film Nr. 36 z 1948 roku
Gatunek wojenny
Data premiery 28 marca 1947
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 104 min
Reżyseria Wanda Jakubowska
Scenariusz Wanda Jakubowska, Gerda Schneider
Główne role Wanda Bartówna
Huguette Faget
Tatjana Górecka
Antonina Górecka
Marija Winogradowa
Barbara Drapińska
Barbara Fijewska
Maria Redlichówna
Alina Janowska
Zofia Mrozowska
Stanisław Zaczyk
Stefan Śródka
Elżbieta Łabuńska
Jadwiga Chojnacka
Ewa Kunina
Barbara Rachwalska
Anna Jaraczówna
Roma Rudecka
Zofia Niwińska
Halina Drohocka
Aleksandra Śląska
Maria Kaniewska
Janina Morrisówna
Władysław Brochwic
Edward Dziewoński
Muzyka Roman Palester
Zdjęcia Boris Monastyrski
Scenografia Roman Mann, Czesław Piaskowski
Montaż Róża Pstrokońska
Produkcja Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski
Nagrody
Kryształowy Globus na MFF w Karlowych Warach (1948)
Wanda Jakubowska i Borys Monastyrski kręcą film Ostatni etap, 1947
Władysław Brochwicz w filmie Ostatni etap, 1947

Ostatni etap – polski film fabularny z 1947 r. w reżyserii Wandy Jakubowskiej. Został oparty na wspomnieniach byłych więźniów. Scenariusz napisały w 1945 r. byłe więźniarki Auschwitz-Birkenau: Wanda Jakubowska i Gerda Schneider. Scenariusz został zaakceptowany przez Józefa Stalina. Film nakręcono na terenie obozu[1]. W czołówce pojawia się tekst: Jako więźniarki, więźniowie, funkcyjni, SSmani i SSmanki występują artyści scen polskich oraz ludność miasta Oświęcimia i okolic.

Opis filmu[edytuj | edytuj kod]

Oparta na wspomnieniach, na wpół dokumentalna opowieść o martyrologii kobiet w niemieckim obozie Auschwitz-Birkenau i bohaterstwie więźniów z izby chorych, tworzących w tym „kombinacie śmierci” ruch oporu. Obraz ludzkich cierpień i tragedii, ale także walki człowieka o swoją godność. Polska Żydówka, Marta, pełni w obozie funkcję tłumaczki, pomaga innym więźniarkom i działa w organizacji ruchu oporu. Po nieudanej próbie ucieczki ginie tuż przed wyzwoleniem obozu. Helenę ukrywa w obozowym szpitalu francuska więźniarka, lecz nowo narodzone dziecko uśmierca niemiecki lekarz. Eugenia, rosyjska lekarka, za pomoc udzialaną chorym i organizowanie oporu zostaje poddana torturom i stracona. Niemiecka komunistka demaskuje pseudolekarkę niemiecką, Lalunię, i trafia do obozowego bunkra. Wśród oprawców jest i sadystyczna Rapportführerin, zbrodniczy lekarz i okrutna, bezwzględna, choć nie pozbawiona pewnych ludzkich cech, Oberaufseherin. Film kończy wezwanie umierającej Marty: „Nie pozwólcie, żeby Oświęcim się powtórzył!”.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Nagrody filmowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1948 – MFF w Karlowych Warach, Grand Prix Kryształowy Globus
  • 1948 – Gottwaldow (FF Pracujących), I Nagroda
  • 1950 – Nagroda Światowej Rady Pokoju (przyznana 22 listopada 1950 przez Stały Komitet Światowego Kongresu Pokoju, wręczona 15 grudnia 1951)
  • Wanda Jakubowska najlepszy reżyser LFF Łagów
  • 1950 – BAFTA najlepszy film zagraniczny (nominacja)
  • 1979 – Łagów (LLF), nagroda za reżyserię

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004, s. 24. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]