Ostrá Lúka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostrá Lúka
Ilustracja
Późnorenesansowy kasztel z XVII w.
Państwo  Słowacja
Kraj  bańskobystrzycki
Powiat Zwoleń
Starosta Juraj Jelok[1]
Powierzchnia 20,269[2] km²
Wysokość 462[3] m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

287[3]
14,16 os./km²
Nr kierunkowy 045
Kod pocztowy 962 61 (pošta Dobrá Niva)
Tablice rejestracyjne ZV
Położenie na mapie kraju bańskobystrzyckiego
Mapa lokalizacyjna kraju bańskobystrzyckiego
Ostrá Lúka
Ostrá Lúka
Położenie na mapie Słowacji
Mapa lokalizacyjna Słowacji
Ostrá Lúka
Ostrá Lúka
48°32′40″N 19°03′10″E/48,544444 19,052778
Strona internetowa

Ostrá Lúka – wieś (obec) w powiecie zwoleńskim w kraju bańskobystrzyckim na Słowacji. Położona jest w Kotlinie Plieszowskiej, na wysokości 462 m n.p.m., ok. 13 km na południowy zachód od Zwolenia.

Pierwsze wzmianki o wsi (pod nazwą Stroluca) pochodzą z wykazów dziesięcin kościelnych z lat 1332–1337. W roku 1393 dostała nową nazwę Ostralica. Na początku XV w. wchodziła w skład „państwa” feudalnego z siedzibą w zamku Dobrá Niva, natomiast od końca tego wieku należała do rodziny Ostroluckých.

W dawnych wydawnictwach podawane są z Ostrej Lúki ruiny gotyckiego kościoła z XIV w. Został on opuszczony zapewne już z końcem XVII w. Godnym uwagi obiektem był we wsi jeden z tzw. kościołów artykularnych, który miejscowi protestanci zbudowali tu w 1742 r., prawdopodobnie na miejscu jakiejś starszej budowli z 1682 r. Kościół, przebudowany na początku XX w., spłonął w czasie II wojny światowej.

Z zabytków zachował się we wsi późnorenesansowy kasztel, wybudowany w latach 1636–1664 przez Melichara Ostrolucký'ego. Po roku 1813 kasztel posiadał Mikulaš Ostrolucký, którego córka Adela była przyjaciółką Ľudovíta Štúra. Ich związek opisuje Ľudo Zúbek w swojej książce pt. „Jar Adely Ostroluckej” (Wiosna Adeli Ostroluckiej, 1957). We wsi, na miejscu wspomnianego kościoła artykularnego, znajduje się współczesny grób, w którym spoczywają szczątki owej Adeli (31.03.1824 – 17.3.1853).

We wsi znajduje się znane źródło wody, nazywane „Červený kameň” (Czerwony Kamień), o niespotykanym gdzie indziej w Europie składzie chemicznym rozpuszczonych w niej minerałów. Tu rośnie również na najbardziej na północ wysuniętym stanowisku na Słowacji okaz kasztana jadalnego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zoznam zvolených starostov a primátorov podľa obcí, miest a mestských častí (słow.). Štatistický úrad Slovenskej republiky, 2014. [dostęp 2017-09-24].
  2. Registre obnovenej evidencie pozemkov (słow.). Úrad geodézie, kartografie a katastra SR, 2017-08-10. [dostęp 2017-11-26].
  3. a b Slovakia: Banskobystrický kraj (ang.). W: City Population [on-line]. [dostęp 2017-09-24].