Ostrów Grabowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostrów Grabowski
Pole refulacyjne we wschodniej części wyspy
Pole refulacyjne we wschodniej części wyspy
Kontynent Europa
Państwo Polska
Powierzchnia 1,75 km²
Populacja
 • liczba ludności

0
Położenie na mapie Szczecina
Mapa lokalizacyjna Szczecina
Ostrów Grabowski
Ostrów Grabowski
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Ostrów Grabowski
Ostrów Grabowski
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostrów Grabowski
Ostrów Grabowski
Ziemia53°25′49″N 14°35′38″E/53,430278 14,593889

Ostrów Grabowski (do 1945 niem. Grabower Werder[1], od 1945 Wyspa Zielona[2], współcześnie jedynie w wydawnictwach wojskowych określana także jako Widzka Kępa[3]) – dawna wyspa rzeczna na szczecińskim Międzyodrzu, powstała w procesie podziału wyspy Fette Ort. Obecnie połączona jest szeroką groblą z sąsiednią Łasztownią[4].

Teren opływają wody powstałych w XX w. kanałów: Dębickiego, Grabowskiego (zastąpił on istniejący wcześniej ciek Grabower Graben[5]), Przekopu Mieleńskiego, oraz rzeki Duńczycy.

Obecna nazwa polska urzędowo wprowadzono została rozporządzeniem w 1949 roku, zastępując poprzednią nazwę niemiecką[1].

Zagospodarowanie[edytuj | edytuj kod]

W północnej części wyspy znajduje się przeznaczony do likwidacji rodzinny ogród działkowy „Ostrówek”[6]. W części południowej działa oczyszczalnia ścieków "Ostrów Grabowski" i budowany jest Zakład Termicznego Unieszkodliwiania Odpadów (spalarnia śmieci)[7]. Na wyspie zlokalizowane są także m.in. pola refulacyjne. Przed 1945 rokiem nad Duńczycą istniało kąpielisko Waldowshof oraz siedziba sportowy klubu pływackiego Waspo Stettin[8].

W ciągu kilkunastu lat po II wojnie światowej osiedliło się tu kilkanaście rodzin pochodzących głównie z Kresów. Pracowali w porcie i stoczniach, ale też trudnili się rolnictwem i rybołówstwem. W okresie przed usypaniem grobli na stały ląd można było się dostać jedynie łódką lub lodem w okresie zimowym. W latach siedemdziesiątych XX w. dyrekcja portu zadecydowała o zajęciu wyspy na potrzeby planowanej bazy kontenerowej (nigdy nie powstałej na tym terenie, pomijając budowę nabrzeża fińskiego). Mieszkańcom przydzielono mieszkania w blokach z wielkiej płyty. W 1998 wyspę zamieszkiwały dwie kobiety[9].

Przypisy

  1. a b Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. Nr 17, poz. 225, s. 4)
  2. "Spis nazw, ulic, placów, rzek, wysp i kanałów miasta portowego Szczecina", Księgarnia Nakładowa J. Kijowskiego w Szczecinie, 1945
  3. Mapa portu w Szczecinie, Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej w Gdyni
  4. Porównaj plany miasta: 1946 (brak grobli), 1984 (węższa grobla), współczesny (szeroka grobla)
  5. Ober Bredow. encyklopedia.szczecin.pl.
  6. Działki do likwidacji. Zbudują tutaj port. radioszczecin.pl, 6 lipca 2016.
  7. Miasto zrywa umowę z wykonawcą spalarni. radioszczecin.pl, 16 czerwca 2016.
  8. Strandbad Waldowshof. sedina.pl.
  9. Wyspa — film dokumentalny. ibfp.pl.