Ostro (Panschwitz-Kuckau)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ostro
Wotrow
dzielnica gminy
ilustracja
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Saksonia
Powiat Budziszyn
Gmina Panschwitz-Kuckau
Populacja (31 grudnia 2009)
• liczba ludności

287
Nr kierunkowy 035796
Kod pocztowy 01920
Tablice rejestracyjne BZ
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
Ostro
Ostro
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Ostro
Ostro
Ziemia51°13′N 14°12′E/51,216944 14,192222
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Ostro (górnołuż. Wotrow) – dzielnica gminy Panschwitz-Kuckau w Niemczech, we wschodniej Saksonii, w okręgu administracyjnym Drezno, w powiecie Budziszyn. Należy do Górnych Łużyc i znajduje się w ich centrum. Dzielnicę zamieszkuje 287 mieszkańców[1]. Ostro jest jedną z najstarszych miejscowości na Górnych Łużycach. Większość mieszkańców porozumiewa się językiem górnołużyckim-ok. 90%[2].

Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana w 1066 r. jako Ostrusna, następnie w 1319 jako Oztrow, Ostrowe[3]. Król Niemiec Henryk II, korzystając z chwilowego przywrócenia swej władzy w Milsku, wskutek traktatu zawartego z Bolesławem Chrobrym w 1005 pod Poznaniem, pospieszył z nadaniem kościołowi miśnieńskiemu w roku 1007 trzech grodów: Ostrownej, Drewnicy i Godowa, położonych na samej prawie granicy Milska z marchią miśnieńską.[3]. Pozostałości po grodzie, w formie dobrze zachowanych wałów ziemnych znane są jako "Ostroer Schanze".[4][5]

W miejscowości znajduje się grób Jakuba Barta-Ćišinskiego.

W sierpniu 2010 r. decyzją biskupa Reinelta został przeniesiony do parafii w Reichenbach im Vogtland w Niemczech ks. Tomasz Dawidowski, który pomagał miejscowej ludności serbołużyckiej w zachowaniu jej tożsamości narodowej i języka[6]. Decyzja ta wywołała protesty Serbołyżyczan, a parafianie zebrali ok. 700 podpisów za pozostaniem księdza w ich wsi[7]. Działania mieszkańców nie odniosły jednak skutku, co spowodowało, że narodził się pomysł przejścia łużyckich parafii do polskiej diecezji legnickiej. Dzięki temu Serbowie Łużyccy mieliby wsparcie Polaków, którzy są im bliżsi kulturowo i językowo niż Niemcy[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. dane z 2009 r. ze strony internetowej: am-klosterwasser.de.
  2. www.palade.pl, CIOS W SERCE ŁUŻYC
  3. a b W. Bogusławski, Dzieje Słowiańszczyzny Północno-Zachodniej do połowy XIII w.,tom 2, Poznań, 1889, s. 342.
  4. Ostroer Schanze, www.bernievancastle.de [dostęp 2017-11-25] (niem.).
  5. https://maps.google.com/maps?q=Ostro&hl=pl&ll=51.215285,14.19763&spn=0.003656,0.009871&sll=51.215574,14.196031&sspn=0.003656,0.009871&t=h&radius=0.26&hq=Ostro&z=17, Widok mapy google
  6. Gość Niedzielny, Gość Legnicki z 22 sierpnia 2010 nr 33/255 s. VII, A może ty jesteś winien?
  7. www.prolusatia.pl, Wotrowska młodzież dziękuje
  8. www.prolusatia.pl, Serbołużyckie parafie do polskiej diecezji! / Serbske wosady k pólskej diecezy!