Ostrolot ciemny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ostrolot ciemny
Artamus cyanopterus[1]
(Latham, 1802)
Ostrolot ciemny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina ostrolotowate
Rodzaj Artamus
Gatunek ostrolot ciemny
Synonimy
  • L(oxia) cyanoptera Latham, 1801[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ostrolot ciemny (Artamus cyanopterus) – gatunek ptaka z rodziny ostrolotowatych (Artamidae) żyjący w lasach tropikalnych i subtropikalnych regionach[3] wschodniej i południowej Australii[4][5][6][7]. Liczba osobników światowej populacji ostrolota ciemnego nie jest znana, ale BirdLife International w 2004 nadał mu status IUCN "mniejszego ryzyka" (Least Concern). Ptak jest dość pospolity w swoim naturalnym siedlisku[3]

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Ostrolot ciemny to średniej wielkości ptak, podobny do wróbla[6] z ciemnobrązowym[4], lub szarym upierzeniem[5]. Posiada czarną plamę przed oczami[6] i szare (czasem czarne)[6] skrzydła z białymi pręgami[4][5][6]. Ostrolot ciemny ma czarny, biało nakrapiany ogon[6][5][4]. Dziób jest niebieskoszary, z czarnym końcem[6][5][4].

Środowisko i tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Ostroloty ciemne żyją zwykle w lasach eukaliptusowych[6]. Występują na terenach od Atherton Tableland w Queensland, na południe do Tasmanii i na zachód do Półwyspu Eyrego w Australii Południowej[4]. Podczas sezonu lęgowego gnieżdżą się w stadach po 20-30 osobników, by lepiej chronić swe młode przed drapieżnikami[4][8]. Jako ptaki społeczne ostroloty ciemne wypracowały system okrzyków służących do komunikacji np. ostrzegających przed niebezpieczeństwem.[6]

Dieta[edytuj | edytuj kod]

Dieta ostrolotów ciemnych jest zróżnicowana. Żywią się różnymi rodzajami liści i trawiastym materiałem, które znajdują na ziemi, drzewach i krzewach. Zjadają także termity, motyle i inne owady, a także piją nektar z kwiatów[6][5][4].

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Gniazdo ostrolota ciemnego składa się z gałązek, korzeni i listowia, połączonych razem w kulistą formę powiązaną trawą[4]. Gniazdo znajduje się w bezpiecznym miejscu, pod korą lub na wysokiej gałęzi drzewa, czasami w wydrążeniu w pniu drzewa[4]. Budowane jest przez kilka ptaków w czasie od sierpnia do stycznia[6]. Następnie główna para pilnuje gniazda, podczas gdy inne osobniki pomagają opiekować się młodymi[6]. Samica składa 3-4 białe jajka. Młode wykluwają się po 16 dniach, a po kolejnych 20 wylatują z gniazda[6].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Ostrolot ciemny występuje na dość dużym obszarze, szacowanym na 1 000 000–10 000 000 km^2[3]. Liczba osobników gatunku nie została jeszcze obliczona, jednak najprawdopodobniej jest powszechnie spotykanym ptakiem. Z tego powodu został zakwalifikowany przez IUCN do kategorii mniejszego ryzyka.[3] Klasyfikacja ta może się jednak zmienić pod wpływem dalszych badań.

Przypisy

  1. Artamus cyanopterus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Dusky Woodswallow (Artamus cyanopterus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 26 czerwca 2012].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Artamus cyanopterus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 4,9 Dusky Woodswallow Artamus cyanopterus ArthurGrosset.com
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Bird Finder:Dusky Woodswallow BirdsinBackyards.net
  6. 6,00 6,01 6,02 6,03 6,04 6,05 6,06 6,07 6,08 6,09 6,10 6,11 6,12 Woodswallows: Artamidae - Dusky Woodswallow (artamus Cyanopterus): Species Account www.animals.jrank.org
  7. Taylor, Robin Wild Places of Greater Melbourne (1999)
  8. [1] Animal facts: Dusky Woodswallow Featherdale Wildlife Park

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • del Hoyo, Josep, A. Elliott, J. Sargatal, J. Cabot, Handbook of the Birds of the World Barcelona: Lynx Edicions, 1992.
  • Dickinson, Edward C., ed. The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, 3rd edition Princeton, NJ and Oxford, U.K.: Princeton University Press, 2003.
  • Forshaw, Joseph, ed. Encyclopedia of Birds, 2nd ed. San Diego, CA: Academic Press, 1998.
  • Harrison, Colin James Oliver. Birds of the World London and New York: Dorling Kindersley, 1993.
  • Perrins, Christopher M., and Alex L. A. Middleton, eds. The Encyclopedia of Birds. New York: Facts on File, 1985.