Przejdź do zawartości

Ostrolot ciemny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ostrolot ciemny
Artamus cyanopterus[1]
(Latham, 1801)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

ostroloty

Podrodzina

ostroloty

Rodzaj

Artamus

Gatunek

ostrolot ciemny

Synonimy
  • L(oxia) cyanoptera Latham, 1801[2]
Podgatunki
  • A. c. cyanopterus (Latham, 1801)
  • A. c. perthi (Mathews, 1915)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania

Ostrolot ciemny[4] (Artamus cyanopterus) – gatunek małego ptaka z rodziny ostrolotów (Artamidae). Żyje w lasach i zadrzewieniach tropikalnych i subtropikalnych rejonów wschodniej i południowej Australii. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Rozmieszczenie geograficzne

[edytuj | edytuj kod]

Ostroloty ciemne występują we wschodniej i południowej Australii na terenach od płaskowyżu Atherton Tableland w Queenslandzie, na południe do Tasmanii i na zachód po południowo-zachodnią Australię Zachodnią[3][5]. Zasięg występowania gatunku jest szacowany na 7,45 miliona km²[3].

Systematyka

[edytuj | edytuj kod]

Ostrolot ciemny opisany został w 1801 roku przez angielskiego ornitologa Johna Lathama pod nazwą Loxia cyanoptera[6][a]. Jako miejsce typowe autor wskazał Nową Południową Walię[6]. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Artamus[2][4][7]. Wyróżnia się dwa podgatunki[2][7][8]:

Morfologia

[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 18 cm; masa ciała 21–47 g[8].

Ostrolot ciemny to niewielki ptak z ciemnobrązowym[5][9] lub szarym upierzeniem[9]. Posiada czarną plamę przed oczami[10] i szare (czasem czarniawe)[10] skrzydła z białymi pręgami[5][9][10]. Ostrolot ciemny ma czarny ogon z białą końcówką[5][9][10]. Dziób jest niebieskoszary, z czarnym końcem[5][9][10]. Tęczówki ciemnobrązowe[8]. Obie płcie są do siebie podobne[8].

Ekologia i zachowanie

[edytuj | edytuj kod]

Środowisko

[edytuj | edytuj kod]

Ostroloty ciemne żyją zwykle w otwartych lasach eukaliptusowych i zadrzewieniach[10], spotykane są także na obszarach rolniczych[8].

Zachowanie

[edytuj | edytuj kod]

Ostroloty ciemne żyją w niewielkich stadach liczących od 10 do 30 ptaków; w chłodniejszych miesiącach do snu zbijają się w gromadę[11]. Jako ptaki społeczne wypracowały system okrzyków służących do komunikacji np. ostrzegających przed niebezpieczeństwem[10].

Dieta ostrolotów ciemnych jest zróżnicowana. Żywią się różnymi rodzajami liści i trawiastym materiałem, które znajdują na ziemi, drzewach i krzewach. Zjadają także termity, motyle i inne owady, a także piją nektar z kwiatów[5][9][10].

Rozmnażanie

[edytuj | edytuj kod]
Dorosły osobnik z pisklętami

Sezon lęgowy trwa od sierpnia do lutego[8]. Ostroloty ciemne gnieżdżą się w koloniach, by lepiej chronić swe młode przed drapieżnikami[5][11].

Gniazdo ostrolota ciemnego to luźna konstrukcja w kształcie miseczki, składająca się z gałązek, korzonków i traw; w środku wyścielone jest drobną trawą[9], czasem też końskim włosiem, a niekiedy w ogóle nie ma wyściółki[8]. Gniazdo znajduje się w rozwidleniu gałęzi drzewa lub krzewu, w szczelinie w gałęzi lub pniu, za korą, a nawet na górnej części słupka ogrodzeniowego[8][9]. Budowane jest przez oba ptaki z pary w czasie od sierpnia do stycznia; oba ptaki bronią też otoczenia gniazda[10]. Samica składa zwykle 3–4 białe jaja z plamkowaniem[10], czasem mniej[8]. Wysiadywaniem zajmują się oboje rodzice[8][9]. Pisklęta wykluwają się po około 16 dniach[10]. Opieką nad pisklętami także zajmują się oboje rodzice, mogą im również pomagać inne osobniki[8][10]. Po 16–20 dniach od wyklucia młode wylatują z gniazda[10].

Status zagrożenia

[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN) ostrolot ciemny zaliczany jest do kategorii LC (ang. Least Concernnajmniejszej troski). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na przekształcanie jego siedlisk w tereny rolnicze[3].

  1. Na tytułowej stronie publikacji Lathama widnieje data 1801 (MDCCCI), niektóre źródła, np. baza ITIS, podają jednak datę 1802.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Artamus cyanopterus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Dusky Woodswallow (Artamus cyanopterus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-30)]. (ang.).
  3. a b c d BirdLife International, Artamus cyanopterus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
  4. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Artaminae Vigors, 1825 – ostroloty (wersja: 2024-06-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-05-15].
  5. a b c d e f g Dusky Woodswallow Artamus cyanopterus, [w:] Arthur Grosset’s Birds [online] [dostęp 2026-05-15] (ang.).
  6. a b Latham, J.: Supplementum Indicis Ornithologici, sive Systematis Ornithologiae. Londyn: G. Leigh, J. & S. Sotheby, 1801, s. xlvi. (łac.).
  7. a b F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-05-15] (ang.).
  8. a b c d e f g h i j k del Hoyo, J., Elliot, A. & Christie, D.A. (red.), Handbook of the Birds of the World, t. 14. Bush-shrikes to Old World Sparrows, Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 307, ISBN 978-84-96553-50-7.
  9. a b c d e f g h i Dusky Woodswallow. [w:] Birds in Backyards [on-line]. BirdLife Australia. [dostęp 2020-12-07]. (ang.).
  10. a b c d e f g h i j k l m Woodswallows: Artamidae - Dusky Woodswallow (artamus Cyanopterus): Species Account, [w:] Animal Life Resource [online] [dostęp 2026-05-15] (ang.).
  11. a b Dusky Woodswallow. Featherdale Wildlife Park. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-09)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]