Ostrolot ciemny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostrolot ciemny
Artamus cyanopterus[1]
(Latham, 1802)
Ostrolot ciemny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina ostroloty
Rodzaj Artamus
Gatunek ostrolot ciemny
Synonimy
  • L(oxia) cyanoptera Latham, 1801[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ostrolot ciemny (Artamus cyanopterus) – gatunek ptaka z rodziny ostrolotów (Artamidae) żyjący w lasach tropikalnych i subtropikalnych regionach[3] wschodniej i południowej Australii[4][5][6][7]. Liczba osobników światowej populacji ostrolota ciemnego nie jest znana, ale BirdLife International w 2004 nadał mu status IUCN "mniejszego ryzyka" (Least Concern). Ptak jest dość pospolity w swoim naturalnym siedlisku[3]

Cechy morfologiczne[edytuj]

Ostrolot ciemny to średniej wielkości ptak, podobny do wróbla[6] z ciemnobrązowym[4], lub szarym upierzeniem[5]. Posiada czarną plamę przed oczami[6] i szare (czasem czarne)[6] skrzydła z białymi pręgami[4][5][6]. Ostrolot ciemny ma czarny, biało nakrapiany ogon[6][5][4]. Dziób jest niebieskoszary, z czarnym końcem[6][5][4].

Środowisko i tryb życia[edytuj]

Ostroloty ciemne żyją zwykle w lasach eukaliptusowych[6]. Występują na terenach od Atherton Tableland w Queensland, na południe do Tasmanii i na zachód do Półwyspu Eyrego w Australii Południowej[4]. Podczas sezonu lęgowego gnieżdżą się w stadach po 20-30 osobników, by lepiej chronić swe młode przed drapieżnikami[4][8]. Jako ptaki społeczne ostroloty ciemne wypracowały system okrzyków służących do komunikacji np. ostrzegających przed niebezpieczeństwem.[6]

Dieta[edytuj]

Dieta ostrolotów ciemnych jest zróżnicowana. Żywią się różnymi rodzajami liści i trawiastym materiałem, które znajdują na ziemi, drzewach i krzewach. Zjadają także termity, motyle i inne owady, a także piją nektar z kwiatów[6][5][4].

Rozmnażanie[edytuj]

Gniazdo ostrolota ciemnego składa się z gałązek, korzeni i listowia, połączonych razem w kulistą formę powiązaną trawą[4]. Gniazdo znajduje się w bezpiecznym miejscu, pod korą lub na wysokiej gałęzi drzewa, czasami w wydrążeniu w pniu drzewa[4]. Budowane jest przez kilka ptaków w czasie od sierpnia do stycznia[6]. Następnie główna para pilnuje gniazda, podczas gdy inne osobniki pomagają opiekować się młodymi[6]. Samica składa 3-4 białe jajka. Młode wykluwają się po 16 dniach, a po kolejnych 20 wylatują z gniazda[6].

Ochrona[edytuj]

Ostrolot ciemny występuje na dość dużym obszarze, szacowanym na 1 000 000–10 000 000 km^2[3]. Liczba osobników gatunku nie została jeszcze obliczona, jednak najprawdopodobniej jest powszechnie spotykanym ptakiem. Z tego powodu został zakwalifikowany przez IUCN do kategorii mniejszego ryzyka.[3] Klasyfikacja ta może się jednak zmienić pod wpływem dalszych badań.

Przypisy

  1. Artamus cyanopterus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Dusky Woodswallow (Artamus cyanopterus) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 26 czerwca 2012].
  3. a b c d e BirdLife International 2012. Artamus cyanopterus. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2014.3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-05-10]
  4. a b c d e f g h i j Dusky Woodswallow Artamus cyanopterus ArthurGrosset.com
  5. a b c d e f Bird Finder:Dusky Woodswallow BirdsinBackyards.net
  6. a b c d e f g h i j k l m Woodswallows: Artamidae - Dusky Woodswallow (artamus Cyanopterus): Species Account www.animals.jrank.org
  7. Taylor, Robin Wild Places of Greater Melbourne (1999)
  8. [1] Animal facts: Dusky Woodswallow Featherdale Wildlife Park

Bibliografia[edytuj]

  • del Hoyo, Josep, A. Elliott, J. Sargatal, J. Cabot, Handbook of the Birds of the World Barcelona: Lynx Edicions, 1992.
  • Dickinson, Edward C., ed. The Howard and Moore Complete Checklist of the Birds of the World, 3rd edition Princeton, NJ and Oxford, U.K.: Princeton University Press, 2003.
  • Forshaw, Joseph, ed. Encyclopedia of Birds, 2nd ed. San Diego, CA: Academic Press, 1998.
  • Harrison, Colin James Oliver. Birds of the World London and New York: Dorling Kindersley, 1993.
  • Perrins, Christopher M., and Alex L. A. Middleton, eds. The Encyclopedia of Birds. New York: Facts on File, 1985.