Ostronos białonosy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostronos białonosy
Nasua narica[1]
(Linnaeus, 1766)
Ostronos białonosy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina szopowate
Rodzaj ostronos
Gatunek ostronos białonosy
Synonimy
Podgatunki
  • N. n. molaris Merriam, 1902
  • N. n. narica (Linnaeus, 1766)
  • N. n. nelsoni Merriam, 1901
  • N. n. yucatanica J. A. Allen, 1904[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Ostronos białonosy[4], ostronos meksykański (Nasua narica) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny szopowatych (Procyonidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków N. narica[3][4]:

  • N. narica molaris
  • N. narica narica
  • N. narica nelsoniostronos wyspowy
  • N. narica yucatanica

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 45-70 cm, ogon ok. 70cm, masa ciała do 10 kg.
Przypominają nieco szopy, ale są od nich smuklejsze i mają dłuższe pyski. Umaszczenie brązowe, żółtobrązowe lub szaro-żółte, od spodu nieco jaśniejsze, z białym pyskiem. Sierść długa i szorstka.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od południowo-wschodniej Arizony, przez Meksyk i Amerykę Środkową po zachodnią Kolumbię i Ekwador. Zamieszkuje lasy, busz i półpustynie.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzą dzienny tryb życia. Samice żyją w grupach składających się z ok. 25 zwierząt, samce dołączają do nich jedynie podczas sezonu godowego. Wszystkożerny, Najczęściej żywi się małymi bezkręgowcami, a także ptakami, jaszczurkami, jajkami i owocami.

Przypisy

  1. Nasua narica, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Samudio, R., Kays, R., Cuarón, A.D., Pino, J.L. & Helgen, K. 2008. Nasua narica. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.2. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-08-15]
  3. 3,0 3,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Nasua narica. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2009-09-19]
  4. 4,0 4,1 Nazwa polska za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 164. ISBN 978-83-88147-15-9.