Ostrowite (powiat nowomiejski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie nowomiejskim. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Ostrowite.
Ostrowite
Ostrowite
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat nowomiejski
Gmina Biskupiec
Wysokość 96 m n.p.m.
Liczba ludności 200
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 13-334[1]
Tablice rejestracyjne NNM
SIMC 0840303
Położenie na mapie gminy Biskupiec
Mapa lokalizacyjna gminy Biskupiec
Ostrowite
Ostrowite
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ostrowite
Ostrowite
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Ostrowite
Ostrowite
Położenie na mapie powiatu nowomiejskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowomiejskiego
Ostrowite
Ostrowite
Ziemia53°25′14,84″N 19°16′16,22″E/53,420789 19,271172

Ostrowitewieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie nowomiejskim, w gminie Biskupiec. We wsi znajduje się kościół w stylu gotyckim oraz stacja PKP.

Integralne części wsi Ostrowite[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
1044152 Granica część wsi
0840310 Kamienny Most część wsi
1044778 Wąsale część wsi
0840326 Wesołkowo część wsi
0840332 Wronka część wsi

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa toruńskiego.

Wieś istniała prawdopodobnie już w XIII wieku. W 1222 Konrad Mazowiecki podarował Ostrowite w przywileju łowickim biskupowi Chrystianowi (nie wiadomo jednak, czy wymieniona w dokumencie wieś odnosi się do niniejszego Ostrowitego czy do innej wsi o takiej samej nazwie). W czasie wojny polsko-krzyżackiej, zwanej "wojną głodową", wieś została znacznie zniszczona. Rejestr szkód z 1414 roku oszacował straty wsi na 2000 grzywien, a straty tutejszego kościoła na 300 grzywien. W latach 1422-1424 wielki mistrz krzyżacki Paweł von Russdorf nadał Ostrowite na prawie magdeburskim Konradowi Gruengergowi, z wyjątkiem włók należących do Kacpra Cypriana. Gruenberg otrzymał także wyższe i niższe sadownictwo oraz obowiązek służby zbrojnej. Czynsz wyznaczono mu w wysokości jednego funta wosku i jednego feniga kolońskiego rocznie oraz jednego korca żyta i jednego korca pszenicy "od pługa". W 1667 r. wieś podzielono na 9 majątków szlacheckich, właścicielami których byli: Stanisław Chełmiński, Kuczkowski, Stanisław Murzynowski, Rogowski, Stanisławscy, Mateusz Szelski, Maciej Wapczyński. W 1885 r. we wsi powstało bractwo trzeźwości[4].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są obiekty[5]:

  • kościół par. pw. św. Jakuba Apostoła, poł. XIV, XVII,
  • zespół pałacowo-parkowy i folwarczny,
    • pałac, z końca XIX w.
    • folwark.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. s. według wyboru. [dostęp 2014–03–09].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013–02–15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2014–03–09]. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 18.11.2015].
  4. Nowe Miasto. Z dziejów miasta i powiatu. Pojezierze, Olsztyn, 1953.
  5. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31.12.2017 woj. warmińsko-mazurskie