Osvaldo Soriano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Osvaldo Soriano

Osvaldo Soriano (ur. 6 stycznia 1943 w Mar del Plata, zm. 29 stycznia 1997 w Buenos Aires) − argentyński pisarz i dziennikarz.

Bohaterami debiutanckiej powieści Triste, solitario y final uczynił Stana Laurela (popularnego filmowego Flipa) i Philipa Marlowe'a. W Polsce opublikowano ją pod tytułem Smutne, samotne i ostateczne, wydano także (w jednym tomie) dwa następne utwory Argentyńczyka. Pisarz opisuje w nich fikcyjne miasteczko Kolonia Vela, rozdzierane politycznymi konfliktami do czasu gdy pełną kontrolę nad nim przejmie wojsko. Skonstruowane na wzór farsy i pełne goryczy powieści ukazują dramat Argentyny w połowie lat 70. XX wieku.

W 1976, po dojściu wojskowych do władzy, Soriano wyemigrował do Europy. Przez kilka lat mieszkał w Belgii, by w 1984 osiąść w Paryżu. Za rządów junty wojskowej nie był wydawany w Argentynie. Na podstawie jego książek nakręcono 6 filmów.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Smutne, samotne i ostateczne (Triste, solitario y final 1973)
  • Nie będzie więcej męki, nie będzie zapomnienia (No habra mas penas ni olvido 1979)
  • Argentyńska serenada (Cuarteles de invierno 1981)
  • Artistas, locos y criminales (1983)
  • Rebeldes, soñadores y fugitivos (1987)
  • A sus plantas rendido un león (1988)
  • Una sombra ya pronto serás (1990)
  • El ojo de la patria (1992)
  • Cuentos de los años felices (1993)
  • La hora sin sombra (1995)
  • Fútbol (1998, zbiór tekstów o piłce nożnej)