Oswaldo Vizcarrondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Oswaldo Vizcarrondo
Ilustracja
Imię i nazwisko Oswaldo Augusto Vizcarrondo Araujo
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1984
Caracas, Wenezuela
Pozycja Obrońca
Wzrost 191 cm
Informacje klubowe
Obecny klub Nantes
Numer 4
Kariera klubowa[a]
Lata Klub M (G)
2002–2008
2007
2009
2010
2011
2011
2012–2013
2012–2013
2013–
Caracas
Rosario Central (wyp.)
Olimpia
Once Caldas
Deportivo Anzoátegui
Olimpo
América
Lanús (wyp.)
Nantes

0 (0)
27 (5)
28 (3)
14 (1)
14 (0)
11 (1)
31 (0)
54 (2)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
2004–  Wenezuela 56 (8)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 14 grudzień 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 11 września 2014.

Oswaldo Augusto Vizcarrondo Araujo (ur. 31 maja 1984 w Caracas) – wenezuelski piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, obecnie zawodnik francuskiego FC Nantes.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Vizcarrondo pochodzi ze stołecznego miasta Caracas i jest wychowankiem tamtejszego zespołu Caracas FC. Do seniorskiej drużyny został włączony jako osiemnastolatek po kilku miesiącach gry w drugoligowych rezerwach klubu przez szkoleniowca Noela Sanvicente, w wenezuelskiej Primera División debiutując w 2002 roku. Niebawem wywalczył sobie pewne miejsce w wyjściowym składzie i przez następne kilka lat współtworzył jedną z najlepszych drużyn w historii klubu. Już w swoim premierowym sezonie 2002/2003 zdobył ze swoim zespołem tytuł mistrza Wenezueli. Sukces ten powtórzył również rok później, podczas rozgrywek 2003/2004, natomiast w sezonie 2004/2005 zanotował wicemistrzostwo kraju. W rozgrywkach 2005/2006 po raz trzeci został mistrzem Wenezueli, natomiast czwarty tytuł zdobył w sezonie 2006/2007. W lipcu 2007, po udanych występach w turnieju Copa Libertadores, gdzie dotarł z Caracas do 1/8 finału, został wypożyczony na do argentyńskiego Rosario Central. Tam zanotował jednak nieudane pół roku; trapiony kontuzjami nie zdołał rozegrać w barwach tej ekipy żadnego spotkania, a jego zespół zajął ostatnie miejsce w tabeli.

Po powrocie do Caracas Vizcarrondo w sezonie 2007/2008 zdobył swój drugi tytuł wicemistrza Wenezueli, a po upływie roku zdecydował się na kolejny wyjazd za granicę, tym razem do Paragwaju, gdzie podpisał umowę z zespołem Club Olimpia z siedzibą w stołecznym Asunción. Premierowego gola w paragwajskiej Primera División strzelił 17 maja 2009 w wygranej 1:0 konfrontacji z 12 de Octubre, a ogółem barwy Olimpii reprezentował przez rok jako podstawowy zawodnik, nie odnosząc jednak większych sukcesów. Na początku 2010 roku przeszedł do kolumbijskiego klubu CD Once Caldas z miasta Manizales, gdzie z miejsca został kluczowym graczem linii defensywnej. W Categoría Primera A zadebiutował 31 stycznia 2010 w przegranym 3:4 spotkaniu z Realem Cartagena, zaś pierwszą bramkę w lidze kolumbijskiej strzelił 17 kwietnia tego samego roku w zremisowanym 3:3 pojedynku z Boyacá Chicó. W jesiennym sezonie Finalización 2010 zdobył z drużyną prowadzoną przez trenera Juana Carlosa Osorio mistrzostwo Kolumbii.

Wiosną 2011 Vizcarrondo powrócił do ojczyzny, zostając piłkarzem ekipy Deportivo Anzoátegui z siedzibą w mieście Puerto la Cruz. Tam spędził kolejne pół roku w roli podstawowego zawodnika, nie notując poważniejszych sukcesów, po czym odszedł do argentyńskiego Club Olimpo. W barwach zespołu z miasta Bahía Blanca zadebiutował w argentyńskiej Primera División 22 sierpnia 2011 w przegranym 0:1 spotkaniu z Colónem Santa Fe, a ogółem w Olimpo występował przez sześć miesięcy. W styczniu 2012 za sumę pięciu milionów dolarów przeszedł do meksykańskiego zespołu Club América z siedzibą w stołecznym mieście Meksyk, podpisując z nim trzyletni kontrakt. W meksykańskiej Primera División zadebiutował 20 stycznia 2012 w zremisowanej 1:1 konfrontacji z Tecos UAG, a pierwsze i zarazem jedyne trafienie w nowym zespole zanotował 25 lutego tego samego roku w wygranym 4:0 meczu z Atlante. W Américe grał przez pół roku bez większych sukcesów, nie potrafiąc przekonać swoimi występami kibiców, a jego przejście do klubu zostało powszechnie uznane za pomyłkę transferową.

W lipcu 2012 Vizcarrondo został wypożyczony do argentyńskiego Club Atlético Lanús ze stołecznego Buenos Aires. Jego barwy reprezentował przez następny rok, kwalifikując się z nim do rozgrywek Copa Sudamericana i będąc jednym z najważniejszych piłkarzy zespołu prowadzonego przez Guillermo Barrosa Schelotto. W połowie 2013 roku za sumę 600 tysięcy euro przeszedł do FC Nantes, beniaminka ligi francuskiej, dołączając do swoich rodaków występujących w tym klubie – Gabriela Cichero i Fernando Aristeguiety. W Ligue 1 zadebiutował 10 sierpnia 2013 w wygranym 2:0 spotkaniu z Bastią.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Rozgrywki Europy Mecze Bramki
2002/2003 Caracas FC Wenezuela  Primera División 0 0 - - -
2003/2004 Caracas FC Wenezuela  Primera División 0 0 - - -
2004/2005 Caracas FC Wenezuela  Primera División 0 0 - - -
2005/2006 Caracas FC Wenezuela  Primera División 0 0 - - -
2006/2007 Caracas FC Wenezuela  Primera División 13 2 - - -
2007/2008 Rosario Central Argentyna  Primera División 0 0 - - -
2007/2008 Caracas FC Wenezuela  Primera División 7 2 - - -
2008/2009 Caracas FC Wenezuela  Primera División 16 3 - - -
2009 Club Olimpia Paragwaj  Primera División 27 5 - - -
2010 CD Once Caldas Kolumbia  Liga Postobón 28 3 - - -
2010/2011 Deportivo Anzoátegui Wenezuela  Primera División 14 1 - - -
2011/2012 Club Olimpo Argentyna  Primera División 14 0 - - -
2011/2012 Club América Meksyk  Liga MX 11 1 - - -
2012/2013 Club Atlético Lanús (wyp.) Argentyna  Primera División 31 0 - - -
2013/2014 FC Nantes Francja  Ligue 1 36 1 - - -
2014/2015 FC Nantes Francja  Ligue 1 17 1 - - -

Stan na: 14 grudzień 2014 r.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W seniorskiej reprezentacji Wenezueli Vizcarrondo zadebiutował za kadencji selekcjonera Richarda Páeza, 10 marca 2004 w wygranym 2:1 meczu towarzyskim z Hondurasem. W 2007 roku został powołany na turniej Copa América, gdzie pozostawał jednak wyłącznie rezerwowym swojej drużyny, ani razu nie pojawiając się na boisku, zaś jego zespół odpadł ostatecznie z rozgrywek w ćwierćfinale. Premierowego gola w kadrze narodowej strzelił 12 sierpnia 2009 w wygranym 2:1 sparingu z Kolumbią. W późniejszym czasie wziął również udział w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2010, podczas których rozegrał cztery spotkania, lecz Wenezuelczycy nie zdołali się zakwalifikować na mundial. W 2011 roku znalazł się w powołanym przez szkoleniowca Césara Faríasa składzie na kolejny turniej Copa América. Tym razem pełnił na nim rolę kapitana i lidera swojej kadry narodowej, występując we wszystkich sześciu spotkaniach od pierwszej do ostatniej minuty i zdobywając bramkę w ćwierćfinale z Chile (2:1). Wenezuelska drużyna odpadła w półfinale, zajmując ostatecznie czwarte miejsce, najwyższe w historii swoich występów w tych rozgrywkach, zaś on sam został ogłoszony jednym z najlepszych piłkarzy tamtej edycji Copa América.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]