Otaru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Otaru
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Japonia
Prefektura Hokkaido
Burmistrz Toshiya Hazama
Powierzchnia 243,83[1] km²
Populacja (2020)
• liczba ludności
• gęstość

111 422[2]
457 os./km²
Nr kierunkowy 0134
Kod pocztowy 〒047-8660
Symbole japońskie
Drzewo Japońska biała brzoza (Betula platyphylla var. japonica)
Kwiat Różanecznik
Ptak Treron złotolicy (Treron sieboldii)
Położenie na mapie Japonii
Mapa konturowa Japonii, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Otaru”
Ziemia43°11′N 141°00′E/43,183333 141,000000
Strona internetowa
Portal Japonia

Otaru (jap. 小樽市 Otaru-shi) – niewielkie miasto portowe w podprefekturze Shiribeshi, w Japonii, w zachodniej części wyspy Hokkaido, nad zatoką Ishikari (Morze Japońskie)[3]. Miasto ma powierzchnię 243,83 km2 [4]. W 2020 r. mieszkały w nim 111 422 osoby, w 52 704 gospodarstwach domowych[2] (w 2010 r. 131 970 osób, w 57 700 gospodarstwach domowych)[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W dalekiej przeszłości była to osada zamieszkiwana przez Ajnów. Nazwa „Otaru” jest pochodzenia ajnuskiego, prawdopodobnie oznaczająca „rzekę biegnącą przez piaszczystą plażę”.

W 1865 roku miejscowość ta została uznana przez siogunat za wioskę. Władze Meiji ustanowiły pierwszy urząd, który był odpowiedzialny za rozwój regionu. W 1880 roku uruchomiono pierwszą linię kolejową na Hokkaido, pomiędzy Otaru i Sapporo. Dekret imperialny z lipca 1899 roku ustanowił Otaru otwartym portem do handlu ze Stanami Zjednoczonymi i Wielką Brytanią. Spowodowało to, iż Otaru stało się ruchliwym portem, utrzymującym międzynarodowe kontakty handlowe. W szczytowym okresie, od końca XIX do połowy XX wieku, powstało tu wiele filii banków, które utworzyły „Wall Street Północy”[6][7].

Otaru otrzymało status miejski (-shi) 1 sierpnia 1922 roku.

Od lat 50. XX wieku, gdy przemysł węglowy w mieście zaczął zanikać, status centrum gospodarczego przeniósł się z Otaru do Sapporo[7].

Kanał Otaru[edytuj | edytuj kod]

Kanał Otaru (Otaru Unga) jest symbolem miasta. Był główną częścią ruchliwego portu w pierwszej połowie XX wieku. Towary były rozładowywane z dużych statków na mniejsze, które transportowały towary do magazynów usytuowanych wzdłuż kanału[8].

Kanał stał się przestarzały, gdy nowoczesne urządzenia doków umożliwiły bezpośredni rozładunek większych statków. Jednakże, dzięki zaangażowaniu mieszkańców część kanału została odrestaurowana w latach 80. XX wieku. Magazyny przekształcono w muzea, sklepy i restauracje[8].

Kanał jest miejscem spacerów zarówno w ciągu dnia, jak i wieczorami, gdy zapalane są staromodne lampy gazowe, tworzące romantyczną atmosferę[8].

Przemysł rybny[edytuj | edytuj kod]

Przemysł rybny śledzia odegrał ważną rolę w historii Otaru. Większość ryb była przetwarzana na nawóz, a nie do spożycia przez ludzi. Wiodące przedsiębiorstwa rybackie osiągały wysokie zyski do 1950 roku, kiedy zasoby śledzia gwałtownie spadły, a przemysł upadł.

W okresie rozkwitu połowów śledzia powstawały „dwory” śledziowe (nishin goten), budowane przez bogatych rybaków do przetwarzania ryb i jednocześnie miejsce zamieszkania dla siebie i pracowników. Jeden z nich, który powstał pod koniec XIX wieku zachował się do dziś i można go zwiedzać[9].

Festiwal śnieżnych świateł[edytuj | edytuj kod]

Kanał służy również jako główny ciąg miasta w czasie „Festiwalu Drogi Śnieżnego Światła” (jap. Otaru Yuki Akari no Michi; ang. Snow Light Path Festival), który odbywa się co roku w lutym. Miasto ozdabiają przez dziesięć dni światła i małe rzeźby ze śniegu, zazwyczaj w tym samym czasie, co pobliski Festiwal Śniegu w Sapporo. Dzięki temu turyści mogą zobaczyć oba festiwale podczas tej samej podróży[10].

Znani sportowcy z Otaru[edytuj | edytuj kod]

Tutaj urodzili się skoczkowie narciarscy: Kazuya Yoshioka, Tokio Kubo i skoczkini Yoshiko Yoshiizumi.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 7.
  2. a b Statistics Bureau of Japan 2021 ↓.
  3. 日本地図 (Nihon Chizu). Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 144-145. ISBN 978-4-415-11272-5.
  4. Geospatial Information Authority of Japan 2021 ↓, s. 8.
  5. Statistics Bureau of Japan 2011 ↓, s. 2.
  6. Otaru - A World of Nostalgia (ang.). Otaru City Government. [dostęp 2018-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-23)].
  7. a b Otaru - History (ang.). THE JAPAN, 2018. [dostęp 2018-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-09-25)].
  8. a b c Otaru Canal (ang.). www.japan-guide.com, 2018. [dostęp 2018-09-23].
  9. Herring Mansions (Nishin Goten) (ang.). www.japan-guide.com, 2018. [dostęp 2018-09-24].
  10. Otaru Snow Light Path Festival (ang.). www.japan-guide.com, 2018. [dostęp 2018-09-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]