Otjikoto (jezioro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Otjikoto
Ilustracja
Jezioro Otjikoto
Położenie
Państwo  Namibia
Morfometria
Powierzchnia 7075 m²
Wymiary
• max długość

~100 m
Hydrologia
Rodzaj jeziora krasowe
Położenie na mapie Namibii
Mapa lokalizacyjna Namibii
Otjikoto
Otjikoto
Ziemia19°11′41″S 17°32′59″E/-19,194722 17,549722

Otjikoto – jezioro krasowe na terytorium północnej Namibii, w pobliżu górniczego miasta Tsumeb, w regionie Oshikoto. Jest jednym z dwóch stale wypełnionych wodą jezior Namibii. W odległości 15 km znajduje się bliźniacze jezioro Guinas. Przypuszczalnie te dwa zbiorniki połączone są ze sobą systemem wypełnionych wodą jaskiń.

Powierzchnia jeziora, przypominającego koło o średnicy około 100 m, wynosi 7075 m². Jezioro Otjikoto zostało odkryte w 1851 roku przez Charlesa Anderssona i Francisa Galtona. Nazwa jeziora w języku herero oznacza głęboką dziurę. Jezioro stanowi zalany wodą lej krasowy o głębokości maksymalnej (według różnych źródeł) od 62, przez 76 do nawet 100 m, który łączy się z niezbadanym systemem wypełnionych wodą jaskiń, sięgającym do parku narodowego Etosha.

Podczas I wojny światowej niemieckie oddziały Schutztruppe zatopiły w jeziorze swoją broń i amunicję, chcąc uniknąć przejęcia jej przez oddziały południowoafrykańskie i angielskie. Po wojnie część sprzętu została wydobyta i znajduje się obecnie w muzeum w Tsumeb.

Jezioro Otjikoto jest od 1955 roku narodowym pomnikiem przyrody Namibii.

Jezioro leżało na trasie rowerowej podróży przez Afrykę Kazimierza Nowaka.

Panorama jeziora
Panorama jeziora


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]