Otto Dibelius

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Otto Dibelius (ur. 12 maja 1880 w Berlinie, zm. 31 stycznia 1967 tamże) – niemiecki teolog ewangelicki i działacz antynazistowski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1925 został superintendentem Kościoła Ewangelickiego w Brandenburgii. W młodości był wielkoniemieckim nacjonalistą, a w 1933 wystąpił w obronie praw Kościoła, sprzeciwiając się próbą łączenia etyki chrześcijańskiej z ideologią nazistowską, za co w latach 1934-1945 był pozbawiony urzędu i w związku z tym działał w Kościele Wyznający. Był trzykrotnie więziony przez władze III Rzeszy. Po zakończeniu II wojny światowej, 1945-1966 był biskupem Kościoła Ewangelickiego Berlina i Brandenburgii, a jednocześnie 1949-1961 przewodniczącym Rady Kościoła Ewangelickiego Niemiec. Był działaczem ekumenicznym, 1954-1961 pełnił funkcję prezydenta Światowej Rady Kościołów. W 1960 wystąpił z krytyką panującego w NRD systemu politycznego. W 1927 opublikował Das Jahrhundert der Kirche.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]