Otton Krzisch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Otton Krzisch
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 26 września 1886
w Pruszanku, w pow. lwowskim, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 30 maja 1963
Los Angeles
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941) Złoty Krzyż Zasługi

Otton Krzisch (ur. 26 września 1886 w Pruszanku, w pow. lwowskim, zm. 30 maja 1963 w Los Angeles) – generał brygady Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Fryderyka i Anny z Holanów. Ukończył pięć klas gimnazjum i Korpus Kadetów w Wiedniu, a później pełnił zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii, osiągając w niej stopień kapitana artylerii. Od listopada do grudnia 1918 był referentem w dowództwie Artylerii Komendy Naczelnej Wojska Polskiego we Lwowie[1]. W grudniu 1918 w garnizonie Lwów zorganizował i objął dowództwo nad 5 pułkiem artylerii polowej. Dowództwo jednostki sprawował do czerwca 1919. Następnie (od grudnia 1919) dowodził dywizjonem w 5 pułku artylerii ciężkiej. 1 marca 1920 wyznaczony został na stanowisko dowódcy II dywizjonu 16 pułku artylerii polowej. Do 17 maja 1919, kiedy to przybył etatowy dowódca pułku, kpt. Emil Krukowicz-Przedrzymirski kierował organizacją jednostki[2]. W 1920 dowodził dywizjonem w czasie wojny z bolszewikami. W 1922 został zastępcą dowódcy 16 pułku artylerii polowej w garnizonie Grudziądz. 1 października 1926 objął dowództwo 9 pułku artylerii polowej w Białej Podlaskiej[3]. 18 listopada 1935 mianowany został dowódcą 9 Grupy Artylerii w garnizonie Brześć. Od czerwca 1937 do 24 sierpnia 1939 był komendantem Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu. W kampanii wrześniowej 1939 dowodził artylerią Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”.

We Francji mianowany został szefem artylerii w Sztabie Naczelnego Wodza. Odpowiadał za organizację i wyszkolenie jednostek artylerii Wojska Polskiego we Francji. W lipcu 1940, po ewakuacji na Wyspy Brytyjskie, wyznaczony został na stanowisko dowódcy artylerii w Dowództwie Obozów i Oddziałów Wojska Polskiego w Szkocji. Funkcję tę sprawował krótko, gdyż w tym samym miesiącu zastąpiony został przez gen. bryg. Rudolfa Niemirę[4] i przeniesiony do Stacji Zbornej dla Oficerów „Rothay” na wyspie Bute[5]. 24 stycznia 1941 objął stanowisko dowódcy artylerii 3 Brygady Kadrowej Strzelców. 28 lipca 1941 przeniesiony został do dowództwa Odcinka „Angus”[6]. W sierpniu 1941, po przeformowaniu dowództwa Odcinka „Angus” w dowództwo Brygady Szkolnej, objął w nim stanowisko dowódcy artylerii. W październiku tego roku przeniesiony został na stanowisko komendanta Centrum Wyszkolenia Artylerii. W czerwcu 1942[7] ponownie znalazł się w dowództwie Brygady Szkolnej, tym razem na stanowisku zastępcy dowódcy brygady. Od września do listopada 1943 przewodniczył Komisji Kwalifikacyjnej Oficerów. W listopadzie 1943 wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy Jednostek Wojska w Wielkiej Brytanii[8]. W październiku 1945 przeniesiony został do rezerwy personalnej. Po demobilizacji osiedlił się w Stanach Zjednoczonych. Zmarł 30 maja 1963 w Los Angeles.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dowódcą artylerii we Lwowie był mjr Marceli Śniadowski.
  2. Marian Wiśniewski, Zarys historii wojennej 16-go Pułku ... s. 5.
  3. Wyznaczony na stanowisko dowódcy 9 pal w sierpniu 1926 r. (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 33 z 21.08.1926 r.)
  4. Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie ... s. 98.
  5. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej s. 117.
  6. Kronika byłej 3 Brygady Kadrowej Strzelców ....
  7. Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych ... s. 110, obowiązki komendanta CWA zdał płk. Janowi Kijowskiemu i pozostał w centrum na stanowisku przewodniczącego Komisji Regulaminowej.
  8. Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej s. 117. Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie ... s. 107-108, utrzymuje, że gen. bryg. Otton Krzisch był pierwszym szefem artylerii JWWB, a stanowisko szefa artylerii utworzone zostało 25 stycznia 1945.
  9. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 19.03.1927 r.
  10. Awanse w wojsku. „Słowo Pomorskie”. Nr 67, s. 9, 22 marca 1939. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione
  • Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159.
  • Marian Wiśniewski, Zarys historii wojennej 16-go Pułku Artylerii Polowej, Warszawa 1929
  • Maciej Szczurowski, Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001, ISBN 83-7174-918-X, OCLC 830299476.
  • Kronika byłej 3 Brygady Kadrowej Strzelców od 23 VIII 1940 do 13 XII 1941 i byłego I Oficerskiego Batalionu Szkolnego od 14 XII 1941 do 30 XI 1942, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie