Otwarcie spadku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Otwarcie spadku – zespół skutków w sferze prawa spadkowego, które następują z chwilą zaistnienia zdarzenia prawnego, jakim jest śmierć spadkodawcy[1]. „Otwarcie spadku” oznacza, że z chwilą śmierci spadkodawcy należące do niego prawa i obowiązki majątkowe o charakterze cywilnoprawnym zmieniają swój charakter, stając się spadkiem, a więc pewną wyodrębnioną masą majątkową, poddaną przepisom prawa spadkowego i przechodzą na określone podmioty[2].

Zgodnie z art. 924 i 925 polskiego kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku[3].

Artykuł 718 francuskiego kodeksu cywilnego w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2002 przewidywał, że spadki otwierają się przez śmierć naturalną i przez śmierć cywilną[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Pazdan, Komentarz do art. 924, w: K. Pietrzykowski (red.), Kodeks cywilny. T II. Komentarz. Art. 450–1088. Przepisy wprowadzające, Warszawa 2021; S. Babiarz, Spadek i darowizna w prawie cywilnym i podatkowym, Warszawa 2019, Część I, Rozdział 2.5.
  2. E. Skowrońska-Bocian, Komentarz do art. 924, w: E. Skowrońska-Bocian, Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga czwarta. Spadki, Warszawa 2011.
  3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. — Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740)
  4. Article 718. www.legifrance.gouv.fr.

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.