Otyń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Otyń
Herb
Herb Otynia
Rynek
Rynek
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Otyń
Liczba ludności (2004) 1200
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 67-106
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0912824
Położenie na mapie gminy Otyń
Mapa lokalizacyjna gminy Otyń
Otyń
Otyń
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Otyń
Otyń
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Otyń
Otyń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Otyń
Otyń
Ziemia51°50′50″N 15°42′35″E/51,847222 15,709722
Strona internetowa miejscowości

Otyń (niem. Deutsch-Wartenberg, Wartenberg) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Otyń, nad rzeką Śląska Ochla.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

Historia[edytuj]

Otyń posiadał prawa miejskie w latach 1329–1945. Obecnie (2004) wieś licząca około 1300 mieszkańców. Dla porównania, w 1970 Otyń zamieszkiwało blisko 1100 osób[1].

Pierwsze wzmianki o Otyniu pochodzą z roku 1322, gdzie występuje pod nazwą Wartinberg. Było to miasto otwarte bez obwarowań należące do księstwa żagańskiego. Od połowy XV wieku staje się własnością rycerską, kiedy to bracia Hans i Nikiel von Rechenberg kupują majątek otyński od króla czeskiego Władysława. W latach 1649–1776 miasto należy do zakonu Jezuitów. W 1702 roku w mieście wybucha pożar niszczący jego znaczną część.

W roku 1945, 14 lutego Otyń został bez walk zajęty przez armie radziecką. Podczas zajmowania miasta Rosjanie spalili fabrykę rowerów i zrabowali klasztor. Odebranie po wojnie Otyniowi tytułu miasta znacznie zmniejszyło jego rolę w okolicy. W okresie PRL największym zakładem produkcyjnym był PGR. W latach 90. Otyń rozpoczął intensywny rozwój gospodarczy.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • historyczny układ urbanistyczny, z XIV-XIX wieku
  • kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, późnogotycki z 1585 roku, przebudowany w 1607 roku, 1704 roku, wieża zrekonstruowana w latach 2013-14 po zawaleniu się 8 sierpnia 2012[3]; obecnie sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju, ul. Kościelna
  • zespół klasztorny jezuitów, z XVI-XVII wieku, z lat 1703-1721:
  • ratusz, Rynek, późnoklasycystyczny z XVIII wieku,1844 roku, XIX wieku
  • dom, ul. Chrobrego 35, z połowy XIX wieku
  • zespół folwarczny, ul. Lipowa 7, z XVIII wieku:
    • dom mieszkalny
    • chlewnia, obecnie obora
    • spichlerz - magazyn
    • aleja lipowa
  • domy, ul. Mickiewicza 2 (d.1), 4 (d. 2), 5 (d. 9), 6 (d. 3), 8 (d. 4), 9 (d. 11), 10 (d. 5), 19, z XVIII wieku, z połowy XIX wieku
  • dom, ul. Rejtana 9
  • domy, Rynek 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, z XVIII wieku, z połowy XIX wieku, z połowy XX wieku
  • dom, ul. Sienkiewicza 2 (d. Chrobrego 47), z XVIII wieku.

Sport[edytuj]

W Otyniu działa Klub Sportowy Orzeł Otyń, który gra obecnie w A-klasie.

Zobacz też[edytuj]

Galeria[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]