Owczarek pirenejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Owczarek pirenejski
Berger-des-Pyrenees Ellea 800x600.jpg
Owczarek pirenejski odmiana face rase
Inne nazwy Berger des Pyrénées, Pyrenäenschäferhund, Pyrenees Sheepdog
Kraj patronacki Francja
Wymiary
Wysokość 40–46 cm (face normal),
46–54 (face rase) cm
Masa 8–12 kg (face normal),
max. 18 (face rase) kg
Klasyfikacja
FCI Grupa I, Sekcja 1,
nr wzorca 141 – face normal,
138 – face rase

Owczarek pirenejskirasa psów, należąca do grupy psów pasterskich i zaganiających, zaklasyfikowana do sekcji psów pasterskich (owczarskich). Podlega próbom pracy[1].

W latach 20. XX wieku ze względów niewielkich różnic anatomicznych oraz tych, które dotyczą długości szaty wyodrębniono z grupy owczarków pirenejskich, owczarka pirenejskiego o gładkiej kufie, dla którego już wtedy stworzono odrębny wzorzec. Ze względu na te dwie odmiany tej rasy nadano im oddzielne numery FCI[2]:

Owczarek pirenejski odmiana długowłosa, o numerze wzorca 141
  • owczarek pirenejski o długim włosie na całym ciele (face normal, Berger des Pyrénées à poil long)[3],
  • owczarek pirenejski o długim włosie z dużą ilością podszerstka i krótkowłosej kufie (face rase) – odmiana rzadziej spotykana, łatwiejsza w pielęgnacji. Psy face rase mają mniejszy temperament i większe zaufanie do człowieka, niż typ face normal[4].

Pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Pielęgnacja sierści nie jest czasochłonna. Trzeba usuwać nadmiar włosów z wewnętrznej strony uszu.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Inteligentny, aktywny i gotowy do pracy. Czujny i szybki, obdarzony dobrym węchem. Wymaga konsekwentnego wychowania. Jeśli nie ma zajęcia i większość dnia spędza w zamknięciu, może sprawiać kłopoty. Nadaje się na psa ratownika oraz sprawdza się w psich sportach. Dobry stróż[5].

Przypisy

  1. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 56.
  2. Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras. (pdf).
  3. Owczarek pirenejski długowłosy (FCI 141). Związek Kynologiczny w Polsce, grudzień 2010. [dostęp 2015-07-09].
  4. Owczarek pirenejski o gładkiej kufie (FCI 138). Związek Kynologiczny w Polsce, 2001-03-13. [dostęp 2015-07-09].
  5. David Taylor: Księga psów. s. 158-159.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 115. ISBN 83-7073-122-8.
  • David Taylor: Księga psów. Warszawa: Świat Książki, 1995. ISBN 83-7129-102-7.