Owies zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Owies zwyczajny
Owies zwyczajny: zdjęcie
Owies zwyczajny
Systematyka[2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj owies
Gatunek owies zwyczajny
Nazwa systematyczna
Avena sativa L.

Owies zwyczajny (Avena sativa L.) – gatunek zbóż należący do rodziny wiechlinowatych. Uprawiany jest powszechnie w strefie umiarkowanej Eurazji oraz Ameryki Północnej. Został udomowiony przez człowieka w czasach historycznych.

Gatunek ten wykazuje niewielką zmienność genetyczną[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina jednoroczna osiągająca do 1 metra wysokości.
Łodyga
Puste źdźbło.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ziarno owsa używane jest na paszę i do wyrobu kasz oraz płatków.

Roślina lecznicza[edytuj | edytuj kod]

Surowiec zielarski
ziele owsa Avenae herba recens - części naziemne zbierane przed pełnym kwitnieniem ; Avenae stramentum - słoma owsiana ; Avenae fructus - wysuszone ziarniaki owsa.
Działanie
Słoma ze względu na wysoką zawartość rozpuszczalnej krzemionki jest stosowana jako środek przeciwświądowy, usuwający stany zapalne i choroby łojotokowe skóry, ziarno - służy na osłabienie i zaburzenia dietetyczne, ziele owsa działa uspokajająco, m.in. obniża pociąg u zwalczających nikotynizm. Słomę dodaje się do kąpieli.

Lista producentów owsa zwyczajnego[4][edytuj | edytuj kod]

Najwięksi producenci owsa zwyczajnego w 2005
(mln m3)
 Rosja 5.1
 Kanada 3.3
 Stany Zjednoczone 1.7
 Polska 1.3
 Finlandia 1.2
 Australia 1.1
 Niemcy 1.0
 Białoruś 0.8
 Chiny 0.8
 Ukraina 0.8
Łącznie 24.6
Źródło: FAO
Produkcja owsa zwyczajnego w 2005.
Produkcja światowa owsa zwyczajnego.


Przypisy

  1. Statystyki FAO
  2. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-12-30].
  3. Maria Chrząstek, Edyta Paczos-Grzęda, Katarzyna Kruk. Ocena zróżnicowania genetycznego polskich odmian owsa (Avena sativa L.). „Acta Agrophysica”. vol. 8, nr. 2 (2006), s. 319-326, 2006. Instytut Agrofizyki im. B. Dobrzańskiego PAN w Lublinie. ISSN 1234-4125. 
  4. Statystyki FAO

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ben-Erik Wyk van, Michael Wink: Rośliny lecznicze świata. Wroclaw: MedPharm Polska, 2008. ISBN 978-83-60466-51-3.