Ozorowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ozorowice
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat trzebnicki
Gmina Wisznia Mała
Liczba ludności (III 2011) 397[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 55-114
Tablice rejestracyjne DTR
SIMC 0883057
Położenie na mapie gminy Wisznia Mała
Mapa lokalizacyjna gminy Wisznia Mała
Ozorowice
Ozorowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ozorowice
Ozorowice
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Ozorowice
Ozorowice
Położenie na mapie powiatu trzebnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu trzebnickiego
Ozorowice
Ozorowice
Ziemia51°14′21″N 16°58′42″E/51,239167 16,978333

Ozorowice (niem. Sponsberg) – wieś w Polsce w województwie dolnośląskim, w powiecie trzebnickim, w gminie Wisznia Mała.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi Ozorowice pochodzi z roku 1203 z dokumentu księcia Wrocławskiego Henryka I potwierdzającego dobra klasztoru w Trzebnicy. Osada była nieduża, w roku 1300 liczyła zaledwie 36 mieszkańców. W następnych wiekach wieś zmieniała wielokrotnie właściciela. W roku 1316 Henryk VI potwierdził sprzedaż wsi Sponsbrücke Hermanowi von Borsnits. Nadanie to potwierdzono w 1416 r.

W roku 1945 wieś włączono do Polski. Jej dotychczasowi mieszkańcy zostali wysiedleni do Niemiec.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wrocławskiego.

Historyczne nazwy wsi[edytuj | edytuj kod]

Ozorouichi (1203 r.), Ozorovici (lata: 1216, 1235), Sponsbrücke (od XIV w.), Sponsberg (od XVII w. do 1945 r.), Sponsów (w 1945 r.), Ozorowice (po 1945 r.).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • kościół pw. św. Jana Chrzciciela, gotycki i murowany z XV w. W 1353 roku potwierdzone zostało istnienie kościoła w Ozorowicach. Natomiast w dokumencie kardynała Johanna z 14 stycznia 1376 r. wymieniony jest już kościół parafialny. Według inskrypcji zachowanej na dzwonie z 1548 r. świątynia przeszła wówczas odnowienie i powiększenie. Fundatorem był Augustinus Kromeier, nowy właściciel Ozorowic. Ozorowice pozostały w rękach Kromayerów do połowy XVII w. Przebudowany w 1722 r. W roku 1802 proboszczem w Szewcach był Johann Magner, który obsługiwał również kościół w Ozorowicach. Podczas II wojny światowej kościół nie ucierpiał, a po jej zakończeniu został przejęty przez osadzonych tu polskich katolików.
  • zespół dworski-pałacowy:
    • Dwór w Ozorowicach - pałac w ruinie; murowany, piętrowy klasycystyczny, pochodzący ze schyłku XVIII w., następnie przebudowanego w pierwszej połowie XX w. znajduje się centrum wsi. Pałac został wpisany do rejestru zabytków pod nr 1206 decyzją z dnia 15 grudnia 1964 r. Zaniedbany po nacjonalizacji w 1945 r., pałac został doprowadzony do ruiny po pożarze w 1987 r.
  • park, z przełomu XIX/XX w. obok ruiny

inne zabytki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Czesław Cetwiński, Zabytki architektury w województwie wrocławskim, Wyd. Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu, 1987.