Péter Erdő

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Péter Erdő
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Péter Erdő Initio non erat nisi gratia
Na początku nie było niczego oprócz łaski
Kraj działania  Węgry
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1952
Budapeszt
Arcybiskup metropolita ostrzyhomsko-budapeszteński
Okres sprawowania od 2002
Prymas Węgier
Okres sprawowania od 7 grudnia 2002
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 18 czerwca 1975
Nominacja biskupia 5 listopada 1999
biskup pomocniczy Székesfehérvár
biskup tytularny Puppi
Sakra biskupia 6 stycznia 2000
Kreacja kardynalska 21 października 2003
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Balbinae
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 stycznia 2000
Miejscowość Watykan
Miejsce bazylika św. Piotra
Konsekrator Jan Paweł II
Współkonsekratorzy Giovanni Battista Re
Marcello Zago
Kardynał Erdö w 2013

Péter Erdő (ur. 25 czerwca 1952 w Budapeszcie) – węgierski duchowny katolicki, arcybiskup-metropolita Esztergomu (Ostrzyhomia-Budapesztu), kardynał, prymas Węgier.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminariach w Esztergomie i Budapeszcie, święcenia kapłańskie przyjął 18 czerwca 1975 w Budapeszcie z rąk László Lékaia. Inkardynowany do archidiecezji Esztergom, przez dwa lata był wikarym parafii w Dorog. W latach 1977-1980 odbył uzupełniające studia w Rzymie, uwieńczone doktoratami z teologii i prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim. Po powrocie na Węgry był profesorem seminarium w Esztergomie; w 1988 związał się z Katolickim Uniwersytetem Pétera Pázmánya w Budapeszcie, gdzie był kolejno profesorem, dziekanem wydziału teologicznego (1997) i rektorem (1998). W 1986 wykładał gościnnie na rzymskim Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. Jako ekspert wziął udział w II specjalnej sesji Światowego Synodu Biskupów na temat Kościoła w Europie w październiku 1999.

5 listopada 1999 Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym Székesfehérvár, ze stolicą tytularną Puppi; 6 stycznia 2000 także papież udzielił mu w Watykanie sakry biskupiej. W grudniu 2002 Erdő został promowany na stolicę arcybiskupią i prymasowską Esztergom-Budapeszt. Rok później, 21 października 2003, odebrał z rąk papieża nominację kardynalską, z tytułem prezbitera S. Balbinae. Był najmłodszym uczestnikiem konklawe po śmierci Jana Pawła II w kwietniu 2005.

W latach 2005-2015 był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Węgier.

W październiku 2006 został wybrany przewodniczącym Radzie Konferencji Episkopatów Europy.

W roku 2011 Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie przyznał mu tytuł doktora honoris causa[1].

Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Doktorzy Honoris Causa. Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego. [dostęp 2012-02-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]