Przejdź do zawartości

Półkolumna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Klasycystyczne półkolumny

Półkolumna – element architektoniczny – kolumna uwięzła. Kolumna, która wystaje połową lub ¾ grubości z lica muru[1]. Częściej występowała w budynkach rzymskich niż greckich[1].

Forma półkolumny (kapitel, trzon, baza) jest kształtowana zgodnie ze stylem epoki. W narożniku umieszczana bywa w różny sposób: jedna półkolumna na dwusiecznej narożnika, po jednym elemencie na każdej z dwóch ścian lub kształtowano filar.

Półkolumny, w porównaniu z pilastrami są elementem bardziej wystającym ze ściany[potrzebny przypis].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Encyclopædia Britannica: Engaged Column, en.wikisource.org, 1911 [dostęp 2025-11-17] (ang.).