Pójdźka bramińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pójdźka bramińska
Athene brama[1]
(Temminck, 1821)
Pójdźka bramińska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd sowy
Rodzina puszczykowate
Podrodzina sóweczki
Rodzaj Athene
Gatunek pójdźka bramińska
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Pójdźka bramińska (Athene brama) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny puszczykowatych, podrodziny sóweczek. Występuje w południowo-zachodniej Azji. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek opisał Coenraad Jacob Temminck w 1821 na podstawie holotypu z Puducherry (Indie). Nowemu gatunkowi nadał nazwę Strix brama[3]. Obecnie (2017) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza pójdźkę bramińską w rodzaju Athene. Wyróżnia 5 podgatunków[4]. Osobniki z południowego Pakistanu i Iranu bywają umieszczane w osobnym podgatunku – A. b. albida[3].

Podgatunki i zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

IOC wyróżnia następujące podgatunki[4]:

  • A. b. indica (Franklin, 1831) – południowy iIran i południowy Pakistan (prawdopodobnie również południowy Afganistan) na wschód przez północny i centralny Subkontynent Indyjski po Bhutan i Bangladesz[3]
  • A. b. ultra Ripley, 1948 – północno-wschodnie Indie (Arunachal Pradesh i wschodni Asam)[3]
  • A. b. brama (Temminck, 1821) – południowe Indie[3]
  • A. b. pulchra Hume, 1873 – centralna i południowa Mjanma[3]
  • A. b. mayri Deignan, 1941 – północna i wschodnia Mjanma, Tajlandia (z wyjątkiem jej południowych krańców), południowy Laos, Kambodży i południowy Wietnam[3]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosi 19–21 cm, masa ciała 110–115 g[3]. Wierzch ciała ziemistobrązowy, niekiedy bardziej szarawy, a niekiedy rdzawy, pokryty białymi kropkami. Głowa okrągła, tęczówka żółta. Ogon stosunkowo wąski, pokryty białymi pasami. Spód ciała ma barwę od kremowej do płowobiałej, pokryty licznymi ciemnymi pasami, szczególnie na bokach piersi i ciała. Skoki opierzone. Długość skrzydła 134–171 mm, długość ogona 65–93 mm[5].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Środowiskiem zycia pójdziek bramińskich są różne otwarte tereny, w tym półpustynie, obrzeża wsi, obszarów upraw, zagajniki ze starymi drzewami i ruiny. Unikają gęstych lasów. Odnotowywane były od poziomu morza do około 1600 m n.p.m. Aktywne są głównie wieczorem i nocą, ale widuje się je również za dnia. Żywią się głównie chrząszczami, ćmami i innymi owadami; zjadają również dżdżownicowate, jaszczurki, myszy i niewielkie ptaki[5].

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy trwa od lutego do kwietnia w północnej części zasięgu, a od listopada do kwietnia w południowej części zasięgu. Pójdźki bramińskie gniazdują w dziuplach drzew lub zakamarkach budynków. Na terenach półpustynnych, gdzie brakuje drzew zakładają gniazda w zagłębieniach w stromych skarpach i na klifach. Samica składa zwykle 2 lub 3 jaja (niekiedy do 5) o wymiarach średnii 32,2 na 27,1 mm. Inkubacja trwa 28–32 dni. Samica wysiaduje sama. Młode klują się synchronicznie; opiekują się nimi obydwa ptaki z pary[5].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje pójdźkę bramińską za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 (stan w 2017)[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Athene brama, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Athene brama. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d e f g h Holt, D.W., Berkley, R., Deppe, C., Enríquez Rocha, P., Petersen, J.L., Rangel Salazar, J.L., Segars, K.P., Wood, K.L., de Juana, E. & Marks, J.S.: Spotted Owlet (Athene brama). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2017. [dostęp 15 marca 2017].
  4. a b Frank Gill & David Donsker: Owls. IOC World Bird list (v7.1), 8 stycznia 2017. [dostęp 15 marca 2017].
  5. a b c Claus König, Friedhelm Weick, Jan-Hendrik Becking: Owls of the World. Bloomsbury Publishing, 2010, s. 440–441. ISBN 978-1-4081-3578-5.
  6. Spotted Owlet Athene brama. BirdLife International. [dostęp 15 marca 2017].