Pępowo (województwo pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pępowo
Dworek rodziny Hoene, obecnie szkoła podstawowa
Dworek rodziny Hoene, obecnie szkoła podstawowa
Państwo  Polska
Województwo pomorskie
Powiat kartuski
Gmina Żukowo
Liczba ludności 1700 - (2014)
Strefa numeracyjna (+48) 58
Kod pocztowy 83-330 (poczta Żukowo)
Tablice rejestracyjne GKA
SIMC 0177371
Położenie na mapie gminy Żukowo
Mapa lokalizacyjna gminy Żukowo
Pępowo
Pępowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pępowo
Pępowo
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pępowo
Pępowo
Ziemia 54°22′05″N 18°23′41″E/54,368056 18,394722

Pępowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Pãpòwò, niem. Pempau) – duża wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Żukowo na trasie magistrali węglowej (Maksymilianowo-Kościerzyna-Gdynia).

W latach 1975–1998 miejscowość znajdowała się w województwie gdańskim.

Pępowo było zaliczane do tzw. "dóbr Leźnińskich". 8 stycznia 1832 kupił je od Henryka Helffesteina radca handlowy Friedrich August Hoene i powierzył je w zarząd niejakiemu Timreckowi w latach 1832-62, płacąc mu za tę pracę 3 tys. talarów. Hoene wybudował wszystkie budynki w Borczu, owczarnie w Leźnie, Lniskach, Pępowie, zaś w Lezenku owczarnię z kamienia i stajnie za pieniądze pochodzące z dochodów z majątku w Lezenku.

W tym samym czasie została uregulowana rzeka Radunia. W latach 1841-1851 zbudowano drogę z Gdańska do Kartuz. W 1853 Pępowo, w 1854 - Borcz, a w 1856 las borecki oddzielono od dóbr lezeńskich i oddano najmłodszemu synowi. Friedrich Hoene syn (26 I 1828 – 3 IV 1899) był bardzo dobrym gospodarzem, zarządzał majątkiem Pępowo od 1853.

Dobra przeszły w ręce synów. Pępowo i Borcz w ręce Friedricha (syna) Hoenego, a Leźno i Lniska objął w posiadanie Richard Hoene. Dobra Leźno i Lniska liczyły wówczas 5500 morgów pruskich (1125 ha). Richard Hoene w latach 1863-70 wybudował śluzę na Raduni, na granicy Leźna i Pępowa pobudował cegielnię, w której produkowano głównie rury do drenarki. Jednocześnie użyźniał i uszlachetniał glebę nawożąc ją wapnem i gliną marglową.

W czasie natarcia sowietów w latach 1944-1945 Pępowo przechodziło z rąk do rąk aż trzykrotnie. Ostatecznie zostało zajęte przez oddziały Armii Czerwonej 13 marca 1945. Po wojnie w dworku rodziny Hoene (na zdjęciu) urządzono szkołę, która znajduje tu do dziś.


W Pępowie mieści się prywatne Muzeum Volkswagena, jedyne na Pomorzu i największe w Polsce oraz w Europie Środkowej.[1]

Inne miejscowości o nazwie Pępowo: Pępowo

Galeria[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Galeria Pępowo. http://moto-museum.com.+[dostęp 15 maja 2014].