Pępowo (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pępowo
Herb
Herb Pępowa
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat gostyński
Gmina Pępowo
Liczba ludności (2014) 1908
Strefa numeracyjna (+48) 65
Kod pocztowy 63-830
Tablice rejestracyjne PGS
SIMC 0374344
Położenie na mapie gminy Pępowo
Mapa lokalizacyjna gminy Pępowo
Pępowo
Pępowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pępowo
Pępowo
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Pępowo
Pępowo
Ziemia 51°45′28″N 17°07′05″E/51,757778 17,118056
Strona internetowa miejscowości

Pępowowieś w Polsce, położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Pępowo, położona nad rzeką Dąbroczną, 16 km na południowy wschód od Gostynia.

Miejscowość jest siedzibą gminy Pępowo.

W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo RolneStadnina Koni Pępowo[1]. W 1994 jako po przekształceniu jako Stadnina Koni Skarbu Państwa Pępowo[2]. Obecnie jako Stadnina Koni Pępowo Sp. z o.o. z siedzibą w Gogolewie[3].

Historia[edytuj]

Pierwsze wzmianki dotyczące Pępowa pochodzą z XII w. Zapis z 1136 mówi o tym, że wieś należała do majątku biskupa gnieźnieńskiego. W 1257 r. utworzona została we wsi odrębna parafia. Wtedy to prawdopodobnie zbudowana została pierwsza świątynia pod wezwaniem św. Andrzeja. W 1383 r. część ziem została odsprzedana staroście wielkopolskiemu. W 1444 jako właściciela części Pępowa wymienia się Pergryna Pampowskiego. Po śmierci ostatniego z rodu Pampowskich w 1571 właścicielem wsi został Melchior Konarzewski wraz z żoną Anną Siedlecką herbu Odrowąż. W posiadaniu Konarzewskich Pępowo pozostawało do XVIII w., kiedy to Weronika Konarzewska wychodząc za mąż za Macieja Mycielskiego wniosła mu w posagu dobra pępowskie.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Pampowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kröben (krobskim) w rejencji poznańskiej[4]. Pampowo należało do okręgu krobskiego tego powiatu i stanowiło część majątku Chociszewice, którego właścicielem był wówczas (1846) Teodor Mycielski[4]. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 164 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 20 dymów (domostw)[4].

W 1876 r. jego prawnuk Ignacy Mycielski sprzedał majątek przemysłowcowi Adolfowi Hansemanowi (ojcu Ferdinanda von Hansemanna, współtwórcy Hakaty, potem pozostał on w rękach rodziny Oertzernów do końca II wojny światowej.

W czasie wojny wieś składała się tylko z dzisiejszej ul. Powstańców Wlkp. i z ul. Stanisławy Nadstawek i liczyła około 200 mieszkańców. Dynamiczny rozwój wsi nastąpił dopiero po II wojnie światowej, kiedy to wybudowano nowe drogi i połączono Pępowo z Chociszewicami.

W latach 1975-1998 miejscowość należała do województwa leszczyńskiego.

Zabytki[edytuj]

  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. Jadwigi. Pierwotny zbudowany został w XV w. jako drewniana konstrukcja. Budowę murowanej świątyni, która uzyskała styl późnogotycki zakończono w 1625 r. W 1734 wichura zerwała dach kościoła i częściowo uszkodziła wieżę, która została odbudowana dopiero w 1830 roku przez Józefa Mycielskiego z Rokosowa[4]. W tym samym roku dobudowano dwie boczne nawy, zakrystię i kaplicę w stylu neogotyckim według projektu Franciszka Marii Lanciego. Wnętrze kościoła utrzymane jest w stylu barokowym.
  • W latach dwudziestych XIX w. obok kościoła zbudowany został przytułek dla chorych i ubogich zwany "szpitalikiem". Stał on się w 1918 r. miejscem zbiórki wyruszających do powstania wielkopolskiego mieszkańców Pępowa.
  • W tym samym czasie niedaleko kościoła wybudowano pocztę, w budynku której obecnie mieści się urząd gminy.
  • Pałac Mycielskich w Pępowie został wybudowany po 1695 roku w miejscu wcześniejszego założenia, a następnie przebudowany pod koniec XVIII w. przez Józefa Mycielskiego. W rękach rodziny Mycielskich pozostawał do ok. 1880 r., a następnie przeszedł na własność Wilhelma Radziwiłła. Kolejnym właścicielem był bankier Adolf Hansemann, a następnie rodzina Oertzern. Po II wojnie światowej mieściła się w nim szkoła podstawowa i ośrodek zdrowia. Od 1999 r. jest własnością prywatną. Obiekt ten tworzy centrum założenia osiowego, zamkniętego od wschodu parkiem o powierzchni 20 ha, a od zachodu usytuowanymi po bokach czworobocznymi dziedzińcami folwarcznymi. Zbudowany jest z piętrowego korpusu głównego na planie prostokąta oraz przylegających do niego w dwóch narożach parterowych pawilonów połączonych bramami z dwiema oficynami.

W Pępowie znajduje się remiza Ochotniczej Straży Pożarnej, której początki datuje się na 1881[5] Wtedy właściciel majątku ziemskiego w Pępowie, von Hansemann, zakupił dla swych gospodarstw w Pępowie, Siedlcu i Babkowicach sikawki ręczne z wężami, prądownicami oraz wiadra i bosaki. Zorganizowano też grupy ogniowe, składające się z pracowników gospodarstw. Ochotnicza straż pożarna zachowała ciągłość istnienia do czasów współczesnych. W 1995 została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego[6].

Galeria[edytuj]

Sport[edytuj]

Działa tu klub piłkarski Dąbroczanka Pępowo, który gra w IV Lidze Południowej. Sekcję taekwondo otworzył we wrześniu 2014 r. Klub Sportowy "Tiger Wielkopolska".

Zobacz też: Pępowo

Przypisy